Sunday, April 15, 2007

വേരറ്റ ചിന്തയില്‍ ...

എന്തിനു നിന്നെയറിഞ്ഞു..
എന്തിനു നീ എന്നെയറിഞ്ഞു...
വിട പറയാനോ..വേദനിക്കാനോ..
വേരറ്റ ചിന്തയില്‍ വ്യത്ഥിതനാവാനോ
നിന്നെയോര്‍ക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും..
നീലാംബരിപ്പൂ വിരിഞ്ഞു..
മനസ്സിലൊരായിരം നീലമേഘങ്ങള്‍ തുടുത്തു
മലര്‍മഴ.. പിന്നെ..മഞ്ഞിന്‍ കുളിര്‍മഴ
നീയെനിക്കേകിയ സ്നേഹവും സ്വപ്നവും..
നിന്‍ ചുണ്ടിണയിലെ മധുമന്ദഹാസവും...
പൗര്‍ണമിരാവില്‍ ഈ വെണ്‍ചന്ദ്രനെപ്പോല്‍..
എന്‍ മാനസത്തില്‍ നിറഞ്ഞു..
ഒരു പാടാത്ത പാട്ടായ്‌ പൊഴിഞ്ഞു
മറക്കുവാനാവാതെ പോകുമീ ഓര്‍മകള്‍...
തന്നതിനായിരം നന്ദി..പ്രിയസഖീ..
എന്റെ പ്രാണന്റെ പേരിലീ നന്ദി...

1 comment:

Chinnus said...

ഓര്‍ത്തുവെക്കാന്‍ ഒത്തിയിരിയില്ലെങ്കിലും കുറച്ചു നല്ല നിമിഷങ്ങള്‍ തന്നതിനു ഒരായിരം നന്ദി...

“ഓര്‍മ്മയുടെ മണിമേടയില്‍ വച്ച് ആരാദിച്ചില്ലെങ്കിലും മറവിയുടെ പാറക്കെട്ടിലേക്ക് തള്ളിയിടരുത്...“