Friday, February 19, 2010

തിരക്കാണ്‌..


രാവിലെയലാറമലറിക്കരഞ്ഞെന്റെ-
യുമ്മറവാതിലില്‍ മുട്ടി വിളിക്കുന്നു..
പിന്നെയൊരോട്ടത്തിലൊരുപാട്ടവെള്ളത്തി-
ലൊരുകുളിത്തോര്‍ത്തി മുണ്ടു മടക്കുന്നു.
തീവണ്ടിച്ചൂളത്തിലമരുന്ന പ്രഭാതത്തി-
ന്നുല്ലാസവേളകളൂഷരമാകുന്നു..
ഇറുകിയ മേല്‍ക്കുപ്പായത്തിന്നുള്ളിലായ്
ഹൃദയമുരുട്ടിന്റെമുഖമ്മൂടിയണിയുന്നു
ബോര്‍ഡ്റൂമിലൊരു വാഗ്വാദത്തിന്നപ്പുറം
നെറ്റിന്റെ താഴ്ചകളിലൂളിയിടുന്നു..
വിയര്‍ത്ത മനസ്സുമായതേ തീവണ്ടി..
എന്‍ പ്രദോഷവുമൂഷരമാക്കുന്നു..
വീട്ടിലെത്തിമുഖമുയര്‍ത്തുമ്പോള്‍..
എന്റെ മകന്‍ ചോദിക്കുന്നു..നിങ്ങളാരെന്ന്

Friday, February 12, 2010

വയ്യ..ഇനിയും വയ്യ

ചെങ്കനല്‍പോലെ നീറിയെരിയുകയാണ്‌ മനസ്സ്
നീയില്ലയെന്ന സത്യം പൊള്ളുന്ന പൊളങ്ങളായി
തൊലിപ്പുറത്താകെ ചൂടിന്റെ ചാപ്പ കുത്തുന്നു
കൂര്‍ത്ത ശരങ്ങളായി മുന്നോട്ടുള്ള വഴിയില്‍
ഈ ശൂന്യത എന്നെ വേട്ടയാടും..
ആ വാര്‍ത്തയറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അറിയാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍
ഇനി എപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക്‌ തുടയ്ക്കാനാവുക?
നീയുപേക്ഷിച്ചുപോയ ആ അക്ഷരനക്ഷത്രം കോര്‍ത്ത ജപമാല
ഇനി ആര്‍ക്കാണെടുത്തണിയാനാവുക..?
എല്ലാ മനസ്സിലും ഒരായിരം മണ്‍വീണകള്‍ മീട്ടി..
ഏത്‌ അജ്ഞാതലോകത്തേക്കാണ്‌ നീ പറന്നകന്നത്‌?
വയ്യ..ഇനിയും വയ്യ

Saturday, January 23, 2010

ചിത എരിഞ്ഞുതീര്‍ന്നു..

ഓര്‍മ്മകളുടെ ട്രാവല്‍ബാഗുകള്‍

വള്ളിപൊട്ടി നിലത്തുവീണു..
തിരക്കിന്റെ ചവിട്ടില്‍ അവ പഴന്തുണികളായി..
പിന്നെ ചവ്റ്റുകൂനയില്‍
ചിതലരിച്ചു ചത്തു..
റീസൈക്കിള്‍ പ്ളാന്റില്‍ നിന്ന്
പുതിയ അനുഭവങ്ങളായി കടന്നു വന്നു..
മധുരമുള്ളവ കയ്പുള്ളവയായും...
കയ്പുള്ളവ കൂടുതല്‍ കയ്പുള്ളവയായും..
മൂത്തവര്‍ ചൊല്ലിയ മുതുനെല്ലിക്കയായ്‌
അവ മനസ്സില്‍ കായ്ച്ചുനിന്നു..
തിരിച്ചു നടക്കാന്‍ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട്
മുന്നോട്ടുതന്നെ ആഞ്ഞുതള്ളി..
പിന്നെ വഴിയില്‍ കളഞ്ഞ ഓര്‍മ്മകളെ
മാറോടു ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട്...
ചിത എരിഞ്ഞുതീര്‍ന്നു..

Thursday, January 21, 2010

നിന്നെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കവേ...

പട്ടുവിരിയിട്ട മെത്തമേല്‍ നിന്നെയും
കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കവേ ഞാന്‍...
പ്റണയം തിളയ്ക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടു
സ്വപ്നഹര്‍മ്മ്യങ്ങള്‍ പണിതുതീറ്‍ത്തു
നിന്‍ സ്വപ്നഹര്‍മ്മ്യങ്ങള്‍ പണിതുതീറ്‍ത്തു.

പൂവിന്‍ സുഗന്ധവും പാലിണ്റ്റെ മധുരവും
പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങള്‍ രസിച്ചു തീറ്‍ത്തു.
രാത്റിയുടെ യാമങ്ങള്‍ തീരുന്നതറിയാതെ
നിന്‍ മടിത്തട്ടില്‍ ശയിച്ചിരുന്നു..
ഞാന്‍ നിന്‍ മടിത്തട്ടില്‍ ശയിച്ചിരുന്നു.

നിന്‍ കൂന്തല്‍ ചേലയില്‍ മറയ്ക്കുവാനാകാതെ
നാണം കവിളില്‍ തുടിച്ചിരുന്നു..
എണ്റ്റെ കാമം കനല്‍ പോലെ നിന്നധരങ്ങളില്‍,
ചുംബനത്തീമഴ തീറ്‍ത്തിരുന്നു..
ചുംബനത്തീമഴ തീറ്‍ത്തിരുന്നു..

പ്റണയവും കാമവും താണ്ടി ഞാനങ്ങനെ..
സ്നേഹത്തിനരികിലായെത്തി...
മനസ്സിണ്റ്റെ ചൂണ്ടക്കൊളുത്തിനെക്കൊത്തുന്ന
അദൃശ്യമാം അനുഭൂതിയായി..

രാത്റിതന്‍ പുസ്തകമടഞ്ഞപ്പൊഴും..
കിളികള്‍തന്‍ കൂജനം കേട്ടപ്പൊഴും..
സ്നേഹത്തിന്‍ ചോോണ്ടക്കൊളുത്തിണ്റ്റെ പിടിയില്‍..
രണ്ടു ദേഹങ്ങള്‍ പിടഞ്ഞു...
പിരിയുവാനാകാതെ,വേറ്‍പെടാനാകാതെ,
രണ്ടു സ്നേഹങ്ങള്‍ കരഞ്ഞു!

Friday, September 25, 2009

പിശാചിന്റെ താണ്ഡവം

അറിയില്ലെനിക്കീ കൂട്ടുകാരനെ..
അറിയില്ലവന്റെയീ രൂക്ഷഗന്ധത്തെ..!
അറിയില്ലവന്റെയീ ആത്മരോഷത്തെ..
അറിയില്ലവന്റെയീ രുദ്രവേഷത്തെ...!

തൊടിയിലെ ചക്കരമാവിന്റെ ചോട്ടില്‍ നാമൊത്ത്‌..
മണ്ണു വാരിക്കളിച്ചതും..കണ്ണുപൊത്തിക്കളിച്ചതും...
അക്കരപ്പാടത്തെ പുഴയില്‍ ഒരു പരല്‍മീനിനെ
തോര്‍ത്തു കൊണ്ടാറ്റിപ്പിട്ച്ചതും..
തുമ്പക്കുടങ്ങള്‍ പറിച്ചതും...പൂക്കളമിട്ടതും...
മറന്നുപോയോ...നീ മറന്നുപോയോ?

കാലചക്രത്തിന്‍ കയ്പ്പുള്ള വാക്കായ്‌...
നിന്‍ കത്തിമുനയിലെ ചോരയുടെ മണമായ്‌..
പിശാചിന്റെ താണ്ഡവം...!!!
വിഷലിപ്തമാം ചുണ്ടുകള്‍മര്‍ത്തി,
ചുംബനവെറിയുമായുറഞ്ഞു തുള്ളുന്ന...
ക്രൂരമാം താണ്ഡവ്ം!!!

പിടയുന്ന പ്രാണന്റെ ഇടറുന്ന വാക്കുകള്‍..
എരിയുന്ന ചിതയിലെ എരിവുള്ള നാളങ്ങള്‍..
ഒരമ്മയുടെ വിലാപം,ഒരച്ചന്റെ മൗനം...

ഇനിയുമില്ലേ കണ്ണുനീര്‍ നിന്‍ കണ്‍കളില്‍?
ഒരല്‍പം വിഷാദം മനസ്സിനുള്ളില്‍...?
ഞാനിനിയും ചോദിക്കുന്നു കൂട്ടുകാരാ...
എന്തിനാണു നീയൊരമ്മയുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ
അരിഞ്ഞു തള്ളിയത്‌?
എന്തിനാണു നീയൊരച്ചന്റെ വാത്സല്യതെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തിയത്‌?

ഇനിയും തുറക്കാത്ത നിന്റെ തൃക്കണ്ണ്‌
മഹേശ്വരാ...നീ ഇവനു വേണ്ടിയാണോ തുറക്കാനിരിക്കുന്നത്‌?

Wednesday, August 26, 2009

ഉഷ്ണക്കാറ്റ്‌

µ¿Ká ÕKçMÞZ ¥ùßÏ߈ÞÏßøáKá Èøµ ÕÞÄßÜÞæÃKí
ÉßæK µâVJ ÎáUáµZ æµÞIçMÞZ.
.
©×íÃAÞxí ÕàÖßϿ߂çMÞZ.
.
Äß{‚á ÎùßÏáK ®HÏßW ÕàÃçMÞZ.
.
çºÞø ÕÞVKßˆÞæÄÏÞµÞX Äá¿BßÏçMÞZ.
.
çÄÞKß, §Äá Èøµ¢ ÄæKæÏKí!!!

ÉßæKÏÞÃí ¾ÞX ÉdÄ¢ ÕÞÏßAÞX Äá¿BßÏÄí.
.
ÉßæKÏÞÃí ¾ÞX ¿ß Õß µÞÃÞÈÞø¢Íß‚Äí.
.
¥æKÈßAáùMÞÏß Èøµ¢ §Äá ÄæKæÏKí.
.

§ÈßæÏÞøá ÉáÈV¼í¼ÈßAÞÏáU ÉáùMÞ¿ÞÃí.
.
ÉdÄÕá¢, ¿ß ÕßÏᢠæÎÞèÌÜᢠ§ˆÞJ ²øá çÜÞµæÎCßÜᢠÄßøæE¿áAâ
¥æˆCßW ¦øá¢ µáJßæAÞçˆIß Õøßˆ.
.
¥ÉÎÞÈÍÞø¢ æµÞIí ÄÞæÈ ÎøßAá¢!

Tuesday, December 9, 2008

ഞാന്‍ പെയ്തൊഴിയുന്നു..

ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ യുഗം പോലെ..
വേര്‍പാട്‌....ഓ!!..സഹിക്കാനാവുന്നില്ല..!!
ഒരു സര്‍ജിക്കല്‍ നീഡില്‍ പോലെ....
വിരഹം ആണ്ടിറങ്ങുന്നു...
അതിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഞാന്‍...
മരണത്തിന്റെ വേദനയറിയുന്നു...
അല്ല മരണമാണെളുപ്പമെന്നറിയുന്നു..

ഹൃദയത്തിലെ രക്തച്ചുഴികളില്‍..
ധമനികളില്‍..
നിന്റെ പൊയ്മുഖം വെച്ച ഹിമോഗ്ലോബിനുകള്‍..
ചുണ്ടിന്റെയോരത്തു വെച്ച സിഗററ്റു കുറ്റികളില്‍ നിന്ന്
നീ പുകയായുയര്‍ന്നു പൊങ്ങി..
പിന്നെ..
കൈനഖങ്ങള്‍ പാള കെട്ടി..
കോമരമായുറഞ്ഞു തുള്ളി..
കുരുതിക്കളങ്ങളില്‍...
നിന്റെ രൂപം മായ്ച്ചു

നിന്റെ അകല്‍ചയെന്നെ..തടവുകാരനാക്കുന്നു..
നിന്റെ ഗന്ധമെന്നെ ഉന്മാദിയാക്കുന്നു..
എന്റെ ഓര്‍മകളിലെ, നിന്റെ സ്പര്‍ശമെന്നെ ഈറന്മേഘമാക്കുന്നു...
ഞാന്‍ പെയ്തൊഴിയുന്നു..

Sunday, November 16, 2008

മനസ്സുകള്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന സമയം

മുട്ടുന്നു വാതിലില്‍ പിന്നെയും...
വറ്റിയുറഞ്ഞ മോഹങ്ങള്‍...
വരണ്ടുണങ്ങിയ വയറുകള്‍...
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍...

ഒരു വേദനയായ്‌ പടര്‍ന്നു കയറുന്നു..
കറുത്ത മേഘങ്ങള്‍..
മൗനനൊമ്പരമാകുന്നു...
ചാറ്റല്‍ മഴ..

മനസ്സില്‍ പിടിച്ച കരി..
മായ്ച്ചു കള്യാനാകാതെ..
മഴ തിരിച്ചു പോകുന്നു..

കാറ്റ്‌ കാലചക്രം തിരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു..
കൈകളറ്റ്‌ ഒടിഞ്ഞുതൂങ്ങുന്നു..

വെയില്‍ മുറിവുണക്കാന്‍ തുനിയുന്നു...
മനസ്സില്‍ മുറിവുമായി മരിച്ചുപോകുന്നു..

പിന്നെ...രാത്രി...
കരിയുമായി കൂട്ടുചേരുന്നു...
ഇരുട്ടില്‍ അടക്കം പറയുന്നു...

പ്രഭാതം...
രാത്രിയും മനസ്സും ഒരൊറ്റ കയറില്‍..
ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു...
മോഹങ്ങള്‍ ബാക്കിയാവുന്നു...

Saturday, November 15, 2008

ഒരു സെറ്റപ്പ്‌ പറക്കല്‍...

കയ്യിലിരിപ്പിന്റേയും എന്റെ അതീവ ശുഷ്കാന്തിയുടേയും ഫലമായി,കെരളത്തിലെന്നല്ല ഇന്‍ഡ്യയില്‍ തന്നെ എനിക്കു പറ്റുന്ന ഒരു പണിയുമില്ലെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി(എനിക്ക്‌ പറ്റുന്ന പണി എന്നു പറഞ്ഞാല്‍..വെറുതെ ചാരുകസാരയില്‍ കിടന്ന് കൂര്‍ക്കം വലിച്ച്‌ ഉറങ്ങുക,നാലുനേരം സുഭിക്ഷമായി തട്ടുക ,നല്ല വല്ല പെമ്പിള്ളാരും ഇങ്ങോട്ടു വന്നാല്‍ നല്ല പ്രൊഫെഷണലായി സൊള്ളുക തുടങ്ങിയവയൊക്കെയാണ്‌)അങ്ങനെയിരിക്കുന്ന നേരത്താണ്‌,എഞ്ജിനീറിംഗ്‌ കോളേജില്‍ എന്റെയൊപ്പം ഗോട്ടി കളിച്ചു നടന്നിരുന്ന വിനോദ്‌(ഇപ്പൊ പുള്ളി പുലിയാണ്‌) എനിക്കൊരു വിസ അയച്ചു തരുന്നത്‌.ഗള്‍ഫില്‍ എന്റെ ഫീല്‍ഡില്‍ പണി കിട്ടുമെന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു(എന്റെ ഫീല്‍ഡ്‌ ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ)...കാലങ്ങളുടെ അധ്വാനം കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ സമ്പാദിച്ചെടുത്തിരുന്ന കൊറേ ഫാന്‍സിനെ(ഫാന്‍സെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മെയിന്‍ലി ചിടുങ്ങ്‌ പെമ്പിള്ളാരാണ്‌) ഉപേക്ഷിച്ച്‌ ദുഫായില്‍ പോകുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ ഉള്ളൊന്ന് കാളി..പിന്നെ യാഹൂ,ഓര്‍ക്കുട്ട്‌ തുടങ്ങിയ ഭഗവതിമാരെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച്‌ ഞാന്‍ ഒരുവിധം അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു..അങ്ങനെ പോകേണ്ട ദിവസം വന്നെത്തി..അമ്മച്ചി ഫുള്‍ സെന്റിമെന്റലാണ്‌..(സത്യം പറയാലോ..ഞാന്‍ അമ്മച്ചിയേക്കാള്‍ സെന്റി ആണ്‌)..വികാരവിക്ഷോഭം കണ്ട്‌ എന്റെ അച്ചന്‍ രാമകൃഷ്ണന്‍ മാഷ്‌.."നീ ഇവിടെ ചുമ്മ ഇരുന്നാ മതി എവടക്കും പോണ്ട" എന്നു വരെ പറഞ്ഞു..എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക്‌ കൊണ്ടു വിടാന്‍ നമ്മടെ കമ്പനി 'ഡാക്കള്‍' ഉണ്ടായിരുന്നു..അവന്മാര്‍ക്ക്‌ അറ്റ്‌ ലീസ്റ്റ്‌ വിമാനം കാണാമല്ലൊ..സാധാരണ ചേര്‍പ്പ്‌ കാര്‌ വിമാനം കാണുന്നത്‌ ഇലക്ഷന്‍ വരുമ്പൊഴാണ്‌..(തോല്‍ക്കുമെന്നുറപ്പായതുകൊണ്ട്‌ വിമാനം ചിഹ്ന്നത്തിലാണ്‌ യു ഡി എഫ്‌ സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ അവൈടെ മത്സരിക്കാറ്‌)..അങ്ങനെ വിമാന ചിന്തകളുമായി സന്ദീപും അതീഷും കാര്‍ നല്ല സ്പീഡില്‍ തന്നെ വിട്ടു..ഞാന്‍ ഫുള്‍ ടെന്‍ഷനിലായിരുന്നു..പണ്ട്‌ ഗള്‍ഫിലായിരുന്ന കുമാരേട്ടന്‍ എന്നൊട്‌ പറഞ്ഞത്‌..'മോനെ..ബി കയര്‍ഫുള്‍..പിടി വിട്ടാ പോയി..ചെവിയില്‍ പഞ്ഞി തിരുകി ഇരുന്നാ മതി..ഒന്നും അറിയില്ല'..ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ച്‌, ഒരു ഓപ്പറേഷന്‍ തീയറ്ററിലേക്ക്‌ പോകുന്ന ഫീലിങ്ങുമായി കയ്യും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചാണ്‌ എന്റെ ഇരുപ്പ്‌..അങ്ങനെ എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെത്തി..ഒരു നൂറ്‌ കൗണ്ടറുകള്‍..'പണ്ടാരം..ഒരു ഐഡിയയുമില്ലല്ലൊ..നാണക്കേടാവുമൊ..എന്നെ വിമാനത്തില്‍ കേറ്റില്ലെന്ന് പറയുമോ..'ഇങ്ങനെയാലോചിച്ച്‌ നില്‍ക്കുന്ന സമയത്താണ്‌ ഒരു സെറ്റ്‌ അപ്പ്‌ ചേച്ചി എന്നെ സഹായിക്കാനെത്തിയത്‌..അവരെ കണ്ടാല്‍ ഒരു ഫിലിം സ്റ്റാര്‍ ലുക്ക്‌ ഒക്കെയുണ്ട്‌..(ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കരുതി..ഞാന്‍ ഒരു ഭാഗ്യവാന്‍ തന്നെ-എന്നെക്കൊണ്ട്‌ തോറ്റു)..ചേച്ചി എന്നോട്‌ പറഞ്ഞു..'ഐ ആം എലോണ്‍..കാന്‍ യു ഷേര്‍ സം ഓഫ്‌ മൈ ലഗേജസ്‌'..ഒരാള്‍ക്ക്‌ 20 കിലോ അല്ലേ പറ്റൂ.എന്റെ കയ്യിലാനെങ്കില്‍ അമ്മചി കൊടുത്തയച്ച ഇച്ചിരി മാങ്ങാക്കറിയും നീലിഭ്രിങ്ങാദിയും ഒക്കെയെ ഉള്ളൂ..തേടി വന്ന ഓപ്പര്‍ച്യൂണിറ്റി മിസ്സ്‌ ആക്കണ്ടല്ലോ എന്നു കരുതി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..'യേസ്‌ മാഡം..വൈ നോട്ട്‌..(ഓ..ആ നേരത്ത്‌ വരാന്‍ പോകുന്ന നല്ല നിമിഷങ്ങളോര്‍ത്ത്‌ എന്റെ കാല്‍മുട്ടുകള്‍ അതിശക്തമായി കൂട്ടിയിടിക്കുകയായിരുന്നു..!!)എന്തായാലും ചേച്ചിയുടെ ഒരു ബാഗ്‌ എന്റെ പേരില്‍ ചെക്കിന്‍ ചെയ്തു..ഒരു കിടിലന്‍ പെണ്ണ്‍(എന്റെ ഒറ്റ ഫാന്നും ഇത്രക്ക്‌ വരില്ല കേട്ടൊ) ഒപ്പമുള്ളതിന്റെ ഗമയിലാണ്‌ എന്റെ നടപ്പ്‌..അങ്ങനെ എമിഗ്രേഷന്‍ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌ മെന്റിലെത്തി..വിസ ചെക്കിംഗ്‌ തകൃതിയായി നടക്കുന്നു...അവള്‍ എന്റെ മുന്നിലാണ്‌..എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെ 'കല്‍പ്പ്‌ ലുക്ക്‌' ഉള്ള പോലിസുകാരെ കണ്ടാലെ നമ്മടെ പാതി ജീവന്‍ പോകും..അവളുടെ വിസ മേടിച്ച്‌ അവര്‍ മറച്ചും തിരിച്ചും നോക്കി..അവളൊട്‌ അവര്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുമുണ്ട്‌...എനിക്ക്‌ കല്‍പ്പ്‌ മണത്തു..ഞാന്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ താഴേക്ക്‌ നോക്കി നിന്നു..മുഖമുയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അതിഭീകരമായ ഒരു കാഴ്ച്ച കണ്ടു..അവളെ 2 പോലീസുകാര്‍ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നു..ആളുകള്‍ ചുറ്റിലും..."ഈശ്വരാ...കീറി.."എന്റെ കാര്യം പോക്കാണെന്ന് ഞാന്‍ ഒറപ്പിച്ചുപക്ഷെ എനിക്കു കൊഴപ്പമൊന്നുമുണ്ടായില്ല..ഞാന്‍ വിമാനത്തില്‍ കയറി...ഒരു പഞ്ചപാവത്തിനെപ്പോലെ ഒരു എയര്‍ഹോസ്റ്റസ്സ്‌ കാണിച്ചു തന്ന സീറ്റില്‍ കയറിയിരുന്നു(വേരെ വല്ല റ്റൈമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ അവളെ വായ്‌ നോക്കി മരിച്ചേനെ!!)അപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക്‌ പെട്ടെന്ന് എന്റെ പേരില്‍ ചെക്കിന്‍ ചെയ്ത അവളുടെ ബാഗേജിന്റെ കാര്യം ഓര്‍മ വന്നത്‌.."ദൈവമേ..എന്തായിരിക്കും അതിന്റെ ഉള്ളില്‍..നാടോടിക്കാറ്റിലെ പോലെ വല്ല ബ്രൗണ്‍ ഷുഗറും ആയിരിക്കുമോ?അല്ല ഇനിയിപ്പോ ഇവള്‍ വല്ല തീവ്രവാദിയോ മറ്റോ...വിമാനത്തില്‍ നിന്ന് താഴെക്ക്‌ ചാടിയാലോ എന്നു വരെ ആലോചിച്ചു..പിന്നെ കടലില്‍ എങ്ങാനും വീണാലൊ എന്നു കരുതി ചാടിയില്ല(നീന്തല്‍ അറിയില്ലല്ലൊ)അങ്ങനെ വിമാനയാത്രയിലെ എല്ലാ വിധ സൗഭാഗ്യങ്ങളും(വായ്നോട്ടം,കള്ളുകുടി,സിനിമ ഇത്യാദി) ഉപേക്ഷിച്ച്‌ ഞാന്‍ ദുഫായിലെത്തി..എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെ കണ്‍ വെയറില്‍ അവളുടെ ബാഗ്‌ തിരിഞ്ഞുവരുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോള്‍..ധൈര്യം സംഭരിച്ച്‌ ഞാന്‍ അതെടുത്തു..(ഭയങ്കര ക്യൂരിയോസിറ്റി-ഇത്ര കിടിലമായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ബാഗില്‍ എന്തായിരിക്കും)..വേഗത്തില്‍ ബാഗും വലിച്ചെടുത്ത്‌...ഞാന്‍ വിനോദിന്റെ കാറിലേക്കോടി...റൂമിലെത്തി ആ പെട്ടി തുറക്കണമെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു യാത്രയില്‍ മുഴുവനും..അവസാനം റൂമിലെത്തി..ഒരു പാറക്കല്ലിന്റെ സഹായത്തില്‍ പെട്ടി തുറന്നു....തകരാവുന്നതിന്റെ മാക്സിമം ഞാന്‍ തകര്‍ന്നു....ഒരു പെട്ടി നിറയെ അണ്ടര്‍ വെയേര്‍സ്‌!!!
തുടരും .....

Friday, November 7, 2008

വിളിക്കാതെ വന്നത്‌

അക്ഷരം:
ആന കളിച്ചു നടന്ന നേരം അമ്മയെന്റെ ചെവിയിലോതിത്തന്നത്‌..
പിന്നെ കുഞ്ഞിക്കൈ പിടിച്ച്‌ മണലിലെഴുതിത്തന്നത്‌...

വാക്ക്‌:
കണ്ണുകള്‍ തമ്മിലിടഞ്ഞപ്പോള്‍..ഹൃദയമുരുകിയൊലിച്ചപ്പോള്‍..
കൈവെള്ളയില്‍ വിയര്‍പ്പു കിനിഞ്ഞപ്പോള്‍...
അധരങ്ങളില്‍ നിന്ന് അറിയാതെയടര്‍ന്നു വീണത്‌..

വരി:
ജീവിക്കാന്‍ മറന്നു പോയപ്പോള്‍...വാക്കിന്റെ ചോരമണം കട്ട പിടിച്ചപ്പോള്‍..
നിനക്കാതെ ഡയറിയില്‍ കുത്തിവരച്ചത്‌...

കവിത:
കാറ്റിനും കടലിനുമൊപ്പം മരണത്തെക്കുറിച്ചൊരു സന്ധി സംഭാഷണത്തിനു പോയപ്പോള്‍..
വിളിക്കാതെ വന്നത്‌..

Wednesday, October 22, 2008

അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചത്‌..

മഴ നനഞ്ഞത്‌..
പനി പിടിക്കാനാണ്‌
കൊന്നമരത്തിന്റെ പൂത്തചില്ലകള്‍..
വലിച്ചു താഴ്ത്തിയത്‌..
ഹൃദയത്തിലൊരു പൊന്‍ കണി വെയ്ക്കാനാണ്‌
കടലു കാണാന്‍ പോയത്‌..
ചക്രവാളത്തിലേക്കുള്ള ദൂരമളക്കാനാണ്‌
പട്ടം പറത്തിക്കളിച്ചത്‌..
കാറ്റിനെ വരുതിയിലാക്കാനാണ്‌
ഒരു പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ചത്‌..
സ്നേഹമറിയാനാണ്‌
അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചത്‌..
അവളോടൊപ്പം തന്നെ മരിക്കാനാണ്‌

പുക...

പുകയാണ്‌ ചുറ്റിലും..
പുക തന്നെ പുക...
കറുത്ത പടവുകള്‍ കെട്ടി..
കരിഞ്ഞ മണവും പേറി..
കറ പിടിച്ച കണ്ണുകളുള്ള
കാമപ്പുക...

ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ കഫേകളിലെ ഏ സി കാബിനുകളില്‍..
അടച്ചിട്ട നാലുചക്രവണ്ടികളില്‍..
കാമ്പസ്സിലെ ഒഴിഞ്ഞ വരാന്തകളില്‍..
ഐസ്ക്രീം പാര്‍ലറുകളില്‍...
കടിച്ചുവീര്‍ത്ത ചുണ്ടുകളില്‍ നിന്ന്
പിടക്കുന്ന ഹൃദയത്തില്‍നിന്ന്
നഖ കൊണ്ടു പോറിയ പാടുകളില്‍ നിന്ന്
കാമപ്പുക..!

ചിമ്മിണിക്കുഴലിനെ വെല്ലുന്ന പുക..
കറുത്തു തടിച്ച..
ചോര മണക്കുന്ന
കൂര്‍ത്ത പല്ലുകളുള്ള,
വിയര്‍പ്പു നാറുന്ന പുക..

പൂവിതള്‍ പോലുള്ള ബാല്യമോ
കൊഴിഞ്ഞു തീരും വാര്‍ധക്യമോ
വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കും കൗമാരമോ
അറിയാത്ത പുക..
കണ്ണു കെട്ടിയ പുക..

പുക...ചുറ്റിലും പുക...

Monday, October 20, 2008

ശ്മശാനത്തിലെ പൂക്കള്‍

ശ്മശാനത്തിലെ പൂക്കള്‍ മരിച്ചവരുടെ മോഹങ്ങളാണ്‌
അവ മഞ്ഞയായ്‌ വെള്ളയായ്‌ പൂത്തുവിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കും..
പിന്നെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചിത്ര ശലഭങ്ങള്‍ അവയ്ക്കുമേല്‍ വന്നിരിക്കും
അവരുടെ വികാരങ്ങള്‍ മഞ്ഞുതുള്ളികളാവും
പ്രഭാതത്തില്‍ അവ പൂക്കളെ തലോടി നില്‍ക്കും...
കിണറ്റില്‍ വീണു മരിച്ച എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ കുഴിമാടത്തിനടുത്ത്‌..
ശവം നാറിപ്പൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നു നിന്നിരുന്നു..
കറുത്ത നിറമുള്ള കുരിശുകള്‍ മറികടന്ന്..
കുഴഞ്ഞുകിടന്ന മണ്ണില്‍ ചവുട്ടി...ഞാന്‍ നടന്നു..
ജനനം 2006 ജനുവരി പതിമൂന്ന്..
മരണം 2008 മാര്‍ച്ച്‌ നാല്‌
പേര്‌ റ്റിനു തോമസ്‌
അരികിലായി ഒരു വലിയ സൂര്യകാന്തിപ്പൂവ്‌...
മനം മറിയുന്ന പോലെ...
ആരോ താഴേക്ക്‌ പിടിച്ചു വലിക്കുന്നു..
കാലില്‍ വള്ളികള്‍ പടര്‍ന്നു കയറുന്നു..
കാലുകള്‍,കയ്യുകള്‍, പിന്നെ തല..
മണ്ണിലേക്കു താഴ്‌ന്നു പോയി..
ഗ്രാനൈറ്റ്‌ സ്ലാബുകള്‍ വന്നു മൂടി..
കാലം കുറെ കടന്നു പോയി...
ഗ്രാനൈറ്റ്‌ പ്രതലങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന് ചില പൂക്കള്‍ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി..
അവയില്‍ പൂമ്പാറ്റകള്‍ വന്നിരുന്നു.. മഞ്ഞുതുള്ളികല്‍ ഇറ്റു വീണു..