വേര്

അക്റിലിക് മീഡിയത്തില്‍ എന്റെ ആദ്യത്തേത്

അമ്മ

അടുക്കളയില്..ഉമ്മറക്കോലായില്..
വിറകുപുരക്കടുത്ത്..വിയറ്ത്തൊലിച്ച മുഖവുമായി...അമ്മ...

ഞാന്‍ വരുന്നതറിഞ്ഞ് എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടതൊക്കെയെടുത്തു വെച്ച്..
പടിപ്പുരവാതില്ക്കല്...കാത്തുനിന്നു..
അവസാനത്തെ ബസ്സും പോയെന്നുറപ്പായിട്ടുമ്..
ജങ്ക്ഷന്‍ വരെ നടന്നു ചെന്നു...
ക്ഷീണിച്ച കണ്ണുകളുമായി തിരിച്ചു നടന്നു...

ഞാനില്ലാത്തപ്പഴും എന്റെ ഉടുപ്പുകള്‍ തേച്ചു വെച്ചു..
ഞാനില്ലാത്തപ്പഴും എന്റെ ചെരുപ്പുകള്‍ മിനുക്കി വെച്ചു..
ഞാനില്ലാത്തപ്പഴും എന്റെ ചിത്റത്തില്‍ നോക്കിയിരുന്നു...
ഞാന്‍ അകലേക്കു പൊയപ്പോള്‍ എന്നെ മുറുകെപ്പിടിച്ചു..
.
എന്നെമാത്റം ഓറ്ത്തോറ്ത്തിരുന്നു..
എനിക്കു മാത്റമായി ജീവിച്ചു..
എന്റെ മുടി നരക്കുന്നതോറ്ത്ത് വിഷമിച്ചു..
ഞാന്‍ വെയിലേറ്റു വാടിത്തളറ്ന്നെന്ന് പരിഭവിച്ചു..

അമ്മ......ഇപ്പഴും ആ അടുപ്പിന്റെ അരികത്താണ്‌...
എനിക്കു വേന്ടി എന്തൊക്കെയോ ഒരുക്കുകയാണ്‌...
അമ്മ...സ്നേഹമാണ്‌..അല്ല സ്നേഹമെന്നാല്‍ അമ്മയാണ്‌

നീയറിയുന്നുവോ..

നീയറിയുന്നുവോ..
എന്റെ നീര്‍മാതളം നിനക്കായ്‌ പൂത്തതും..
നിനക്കായ്‌ മാത്രം കാത്തുനിന്നതും....

നീയറിയുന്നുവോ.. ഉറക്കമില്ലാത്ത എന്റെ രാത്രികളില്‍ നീ..
കുളിര്‍തെന്നലായ്‌ കടന്നുവന്നതും...
വിണ്ടുകീറിയ എന്റെ ഹൃദയത്തില്‍..
സ്നേഹത്തിന്‍ പൊടിവിത്തുകള്‍ വിതച്ചതും..

നീയറിയുന്നുവോ...
ഒരിക്കലുമില്ലാത്ത വേദനയില്‍..
നിന്നെ കാണാതെ എന്റെ ഹൃദയം പിടച്ചതും...
നിന്നെയോര്‍ത്തെന്റെ നാഡികള്‍ കുഴഞ്ഞു വീണതും..

പ്രിയേ...നീയറിയുന്നുവോ...
എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടതെല്ലാം നീയായ്‌ മാറിയതും...
നിനക്കായ്‌ മാത്രം ഞാന്‍ പുനര്‍ജ്ജനിച്ചതും...

വരൂ..എന്റെ പ്രണയിനിയാകൂ..

ഒരുമിച്ചിരിക്കാം,ഒരൊത്തിരി നേരം..
ഒരായിരം ഓര്‍മയില്‍ ഒന്നായി മാറാം...
ഇന്നലെ നീ കണ്ട സ്വപ്നകഥയിലെ..
നായകനായ്‌ ഞാന്‍ ആനന്ദമേകാം..

വള്ളിക്കുടിലിലെ ഓമനമൊട്ടുകള്‍...
പൂവായി മാറുന്ന കണ്ടോണ്ടിരിക്കാം...
നീലാകാശത്തെ പഞ്ഞിമേഘങ്ങള്‍...
മഴയായി പെയ്യുന്നതോര്‍ത്തോണ്ടിരിക്കാം...

നീ ചുടുചുംബനമേകുന്ന മാത്രയില്‍...
മയില്‍പ്പീലിയായ്‌ മാറാം,നിന്നെ തഴുകിയുണര്‍ത്താം
നിന്‍ ചുടുനിശ്വാസം മേനിയെ പുല്‍കുമ്പോള്‍..
തേനരുവിയായ്‌ മാറാം,നിന്നിലേക്കൊഴുകാം..

കാട്ടിലും മേട്ടിലും,കുന്നിന്‍ ചെരുവിലും...
ഒരുമിച്ചു ചെല്ലാം,ഒരുമിച്ചിരിക്കാം...
ചില്‍ചിലം വെക്കുന്ന കിളികളെ കാണാം..
ധന്‍ ധനം വെക്കുന്ന മയിലിനെ കാണാം

കാട്ടിലെ നനുത്ത പുല്‍പ്പായമെത്തയില്‍..
ഒരുമിച്ചുറങ്ങാം,ഒരുമിച്ചെണീക്കാം..
മഞ്ഞുപെയ്യുന്ന സന്ധ്യാനേരത്ത്‌..
മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍കൊണ്ടു ഞാന്‍ മാലയൊരുക്കാം
മഴക്കാറുമാനത്തു കാണുന്ന ‍മാത്രയില്‍
മഴവില്ലു കൊണ്ടു ഞാന്‍ നിന്നെയൊരുക്കാം...

പിന്നെ കണ്ണിലും കണ്ണിലും നോക്കിയിരിക്കാം...
ചുണ്ടുകള്‍ തമ്മില്‍ ചേര്‍ത്തു പിടിക്കാം...
ആലിംഗനങ്ങളില്‍ നമ്മെ മറക്കാം...
ഒന്നായി മാറാം...പിന്നെ ഒരുമിച്ചു മരിക്കാം......

ഇതും എന്റെ ഫോട്ടോയാ!!!എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ ഷിഹാബിന്റെ പാടവം...!!

എസ്കേപ്പ്‌ അളിയാ..എസ്കേപ്പ്‌

നമ്മടെ നാട്ടിലെ ഒരു വന്‍ കിട ആഘോഷമാണ്‌ തൈപ്പൂയം.ആ ടൈമിലാണ്‍ പെരുമ്പിള്ളിശ്ശേരി ദേശ വാസികള്‍ വീടൊക്കെ അടച്ചിട്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നത്‌.(വേറെ ഒന്നിനുമല്ല-പിരിവുകാരെ പേടിച്ചിട്ടാണെ).. ദേശവാസികളുടെ ഈ ശുഷ്കാന്തി കാരണം പൂയാഘോഷ പരിപാടികള്‍ നാലഞ്ചു കൊല്ലമായി മുടങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.

അത്തവണ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച്‌ പിരിക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു...ശരിക്കു പിരിഞ്ഞാല്‍ പൂയം അല്ലേല്‍ ഒരു \\'പൂരം\\'.പലവഴിക്ക്‌ ഫ്രീ ആയി ഉപദേശങ്ങള്‍ വന്നു..വടക്കേപ്പൊറത്തെ കുട്ടേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു,\\'ഡാ പിള്ളാരെ..വെറുതെ വീട്ടുകാര്‍ക്ക്‌ പണി ഉണ്ടാക്കി വെക്കണ്ട്രാ\\'(പുള്ളി അനുഭവസ്തനാണെ-5 കൊല്ലം മുന്‍പു പൂയം കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള പഞ്ചവാദ്യം പുള്ളീടെ നടുമ്പൊറത്തായിരുന്നു)..പല ടൈപ്പിലുള്ള ഉപദേശങ്ങള്‍ പിന്നെയും വന്നു..ഉണങ്ങിയത്‌,വക്കുപൊട്ടിയത്‌,ചുക്കിച്ചുളിഞ്ഞത്‌...ആരു മൈന്റ്‌ ചെയ്യാന്‍?

ഞങ്ങടെ കൂട്ടത്തില്‍ അല്‍പം വെകിളിയും ജന്മനാ ഒരു മത്താപ്പുമായ \\'വെള്ളിപ്പാപ്പരിനെ\\' ഞങ്ങള്‍ പ്രെസിഡന്റാക്കി(ഈ പേരിന്റെ ഉദ്ഭവം പിന്നെ പറയാം).സെക്രട്ടറി ഈച്ചാട്ടി സന്ദീപ്‌...ഞാന്‍ ട്രഷററും!!

അങ്ങനെ പിരിവു തുടങ്ങി... ആദ്യം വഴിപ്പിരിവ്‌....വഴിയായ വഴിയെല്ലാം തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞു,ഒരു ഷാര്‍ജ ഷേക്കു പോലും കുടിക്കാതെ ഞങ്ങള്‍ നാട്ടുകാരുടെ വായിലിരിക്കുന്നതെല്ലാം ഹാപ്പിയായി കേട്ടു..നല്ല പെമ്പിള്ളാരുള്ള വീട്ടിച്ചെല്ലുമ്പൊ മാത്രം മൊയലനും,വെടി ദീപുവും ഇത്തവണത്തെ ആഘോഷ പരിപാടികളെ കുറിച്ച്‌ വിസ്തരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു...അങ്ങനെ,രണ്ടു ദിവസത്തെ ദണ്ടിയാത്ര കഴിഞ്ഞു..

ബസ്സ്‌ പിരിവു തുടങ്ങി..മാനം മര്യാദക്കു വഴിയിലൂടെ പോകുന്ന ബസ്സുകള്‍ ഒച്ചയും ബഹളവും വെച്ച്‌ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തി,അവരുടെ കുത്തിനു പിടിച്ച്‌ കാശു വാങ്ങുന്ന ചടങ്ങാണ്‌ ഈ ബസ്സ്പിരിവ്‌.അങ്ങനെ പെരുമ്പിള്ളിശ്ശേരിക്കാരുടെ ഈ പാരമ്പര്യ കല അരങ്ങേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ്‌ നമ്മുടെ ടാക്സിപ്പേട്ടയിലെ വളരെ സല്‍സ്വഭാവിയും കണ്ടാല്‍ ഒട്ടും ഭീകരത തോന്നാത്തവനുമായ ഡ്രൈവര്‍ ചെമ്പന്റെ വരവ്‌.മിസ്റ്റര്‍ ചെമ്പന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഹോള്‍ഡ്‌ ഉപയോഗിച്ചുള്ള എല്ലാ സഹായവും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു..സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചവരോട്‌ അദ്ധേഹം ഇപ്രകാരം ഉരുവിടുകയുണ്ടായി..\\'എന്തൂട്ട്‌ തേങ്ങ്യാ നീ പറയണെ,നമ്മള്‍ ഇത്‌ കൊറെ കാലായിട്ട്‌ കാണണതാ..തന്നില്ലെങ്കില്‍ രണ്ടു ചാമ്പങ്ങട്‌ ചാമ്പാ...അതന്നെ..ഇമ്മടെ പൂയം സൂപ്പറാവണം\\'..

ഇതൊക്കെ കേട്ട്‌ മനസ്സിലുള്ള കമ്പ്ലീറ്റ്‌ കിളികളും പറന്നുപോയിരിക്കുന്ന നേരത്താണ്‌ ബാബുമോന്‍, എന്ന ബസ്സ്‌ അതുവഴി വന്നത്‌.നത്തോലി സുജിത്താണ്‌ പിരിവു കൂപ്പണ്‍ കൊടുത്തത്‌.കണ്ടാല്‍ നത്തോലിയാണെലും കയ്യിലിരിപ്പ്‌ കൊമ്പന്‍ സ്രാവിന്റെയാ...കണ്ടക്റ്റര്‍ പതിവു പോലെ കാശു തരാന്‍ സൊവ്കര്യമില്ലെന്നു പറഞ്ഞു...നത്തോലി സുജിത്തിനു കലി കയറി...നത്തോലി ചെമ്പനെ നോക്കി...ഞാന്‍ സൈഡിലുള്ള ഒരു ഊടുവഴി കണ്ടുവെച്ചു...ചെമ്പന്‍ ഓടിവരുന്നു...ടാക്സിപ്പേട്ടയിലെ മറ്റു ഡ്രൈവര്‍മാരുമുണ്ട്‌.കണ്ടക്ടറും നത്തോലിയും അടി തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു...പിന്നെ അവിടെ ഒരു ബഹളമായിരുന്നു.പെരുമ്പിള്ളി ദേശക്കാര്‍ അതു വരെ ആഘോഷിക്കാതിരുന്ന പൂയം കണ്ടക്ടറുടെ പുറത്ത്‌ തീര്‍ത്തു...ഞാന്‍ കണ്ടു വെച്ച വഴിയിലൂടെ കാശുള്ള ബാഗുമായി ഓടാന്‍ തുടങ്ങി(തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്‌..ഞാനാണല്ലോ ട്രഷറര്‍)പെട്ടെന്ന് കോള്ളറിന്റെ ബാക്കിലൊരു കൈ...ലോക്കല്‍ എസ്‌.ഐ...\\'ഡാ..കാശും കൊണ്ടു മുങ്ങാന്‍ നോക്കുന്നൊ??തല്ലുണ്ടാക്കുന്നതൊക്കെ ചീള്‌ കേസ്‌...ഞങ്ങക്കു വല്ലതും തടയണേല്‍ നിന്നെപ്പോലെ കലക്കവെള്ളത്തില്‍ കൊഞ്ചിനെപ്പിടിക്കുന്നവനെ കിട്ടണം\\'

അതിനു ശേഷം ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും ഞാന്‍ ട്രഷറര്‍ ആയിട്ടില്ല...സത്യം!!

ഒരു കപ്പലിന്റെ ചിത്രം

ഒരു മത്സരത്തിനു വരച്ചത്‌..

സ്നേഹം അളക്കുന്നവര്‍

ചിലരുടെ മോഹനിരാസങ്ങളില്‍,മറ്റു ചിലരുടെ പ്രണയപാപങ്ങളില്‍..
അവര്‍ എന്റെ സ്നേഹത്തിനു തൂക്കുമരമൊരുക്കുന്നു..
സ്ഖലിക്കുന്ന മാംസപിണ്ടങ്ങളാല്‍ അവരെന്റെ പ്രണയത്തിനു വിലപേശുന്നു നിയമപുസ്തകങ്ങളില്‍,നാട്ടുകൂട്ടങ്ങളില്‍ അവരെന്റെ ചോര വീഴ്ത്തുന്നു..
കട്ടികൂടിയ രോമകൂപങ്ങളില്‍ വിയര്‍പ്പുഗ്രന്ഥികള്‍ അന്ത്യശ്വാസം വലിക്കുന്നു..
അവരുടെ വാള്‍മുനത്തുമ്പില്‍ നിന്നു ഓടിയകലാന്‍ ഞാനെന്റെ കാലുകള്‍ മുന്നിലോട്ടായ്ക്കുന്നു..
പന്തം കൊളുത്തി,വടിവാള്‍ക്കൂട്ടങ്ങള്‍ എന്റെ നേരെ അസ്ത്രങ്ങളോങ്ങുന്നു
ഓടിത്തളര്‍ന്ന ഞാന്‍ അവര്‍ക്കെന്റെ ഹൃദയം പൊളിച്ചുകാണിക്കുന്നു..
എന്റെ കീറിയ ഹൃദയത്തിലേക്ക്‌ അമ്പുകളുതിര്‍ത്ത്‌
\\\\\\\\'പുണ്യജന്മങ്ങള്‍\\\\\\\\' അഹങ്കരിക്കുന്നു..വിജയഘോഷം മുഴക്കുന്നു..

പാവങ്ങള്‍ ...അവരറിയുന്നില്ല.....സ്നേഹം ഒരിക്കലും മരിക്കുന്നില്ലെന്ന്..

രണ്ട്‌ പൂക്കള്‍

നിന്റെ ഓരോ ചിന്തയിലും..നിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും
എന്റെ കണികകള്‍ വേണമെന്നു ഞാന്‍ കൊതിച്ചു..
എന്റെ പകല്‍ക്കിനാവുകളില്‍,നീര്‍മാതള്‍പ്പൂക്കളായ്‌ നീ വിരിഞ്ഞു..
എന്റെ അന്ത്യയാമങ്ങളില്‍ നിഴലിനു കൂട്ടായ്‌ നീയിരുന്നു..

എന്നോ കണ്ടു മുട്ടിയ രണ്ടു ഹൃദയങ്ങള്‍..
സ്നേഹം പകരാന്‍ പരസ്പരം പോരടിച്ചു!!!
അവയുടെ പടയോട്ടത്തില്‍ ചോര പടര്‍ന്നു....
കണ്ണീര്‍ച്ചാലുകള്‍ ഒഴുകി...
കാറ്റായി,പുകയായി,മേഘങ്ങളായി..
തണുത്ത്‌ മഴയായി...
പെയ്തൊഴിഞ്ഞു.....

ഹൃദയങ്ങളുടെ ശവപ്പറമ്പില്‍
വീണ്ടും ചെടികള്‍ കിളിര്‍ത്തു
രണ്ട്‌ പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു....
അവ പരസ്പരം കെട്ടുപിണഞ്ഞു നിന്നു....
പിരിയാനാവാതെ

അവസാനത്തെ അത്താഴം..!!

നിന്‍ മുഖത്ത്‌..മുടിയിഴകളില്‍...
അടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന അധരങ്ങളില്‍..
നിശബ്ദമായ്‌,ഞാനലഞ്ഞു...അറിയാത്ത ദാഹവും പേറി..
കുപ്പിപ്പാത്രങ്ങളിലെ അപ്പക്കഷണങ്ങള്‍ എന്നെ തൃപ്തനാക്കിയില്ല..
പ്രഭാതവും പ്രദോഷവും എനിക്ക്‌ വെളിച്ചം പകര്‍ന്നില്ല..
എല്ലാ നേരവും നിന്റെ കാലടികള്‍ക്ക്‌ പിറകെ വിശപ്പോടെ ഞാനലഞ്ഞു..

നിന്റെ, ഹൃദയം പിടപ്പിക്കുന്ന ചിരിയില്‍..
മന്ദാരത്തിന്റെ മണമുള്ള മേനിയില്‍..
വെള്ളിനിറമുള്ള കൈനഖങ്ങളില്‍..
ഞാനെന്റെ വിശപ്പു തീര്‍ത്തു..

എനിക്ക്‌ നിന്റെ മുടിയെ തഴുകുന്ന കാറ്റിനെ വേണം..
നിന്നെ നനയ്ക്കുന്ന മഴയും വേണം
ഞാനെന്റെ ദാഹം തീര്‍ത്തോട്ടെ..
ഞാനെന്റെ വിശപ്പ്‌ മാറ്റിക്കോട്ടെ..

നിന്റെ കണ്ണിമകള്‍,സ്വര്‍ണ്ണപ്പീലികള്‍..
സുന്ദരമായ വളഞ്ഞ മൂക്ക്‌..
ആ നുണക്കുഴികള്‍..
എനിക്കായ്‌ കാത്തിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു ചെവികള്‍..
ഒതുങ്ങിയ കഴുത്ത്‌..അതില്‍ വീണുകിടക്കുന്ന മുടിയിഴകള്‍..
ഞാനെന്റെ അത്താഴമാക്കിക്കോട്ടെ....
അവസാനത്തെ അത്താഴം..!!

പുനര്‍ജ്ജനി

ഊറുന്ന സ്നേഹത്തിന്നമ്പുകള്‍ ഏറ്റെന്റെ
ഹൃദയം ചുവക്കുന്നു,നാഡികള്‍ ഞെരിയുന്നു..
ആമാശയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍നിന്ന്‌
ചോര കിളിര്‍ക്കുന്നു,മനം കീഴ്മേല്‍ മറിയുന്നു
സ്വേദരന്ധ്രങ്ങളില്‍ തണുപ്പു കയറുന്നു..
കണ്ണിന്റെ പാട മുറിയൂന്നു,ചെവി തുടുക്കുന്നു
സിരകളില്‍ പേടിയുടെ വിത്തുകള്‍,
ധമനിയില്‍ പ്രാണന്റെ വേരുകള്‍
എന്നിട്ടും,
കരളിലെ മോഹത്തിന്‍ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍..
ഒരു കുഞ്ഞു പൂവിന്റെ പുഞ്ചിരി കാണുന്നു
തലച്ചോറിനടിയിലെ മാംസകോശങ്ങളില്‍..
വള്ളികള്‍ പടരുന്നു,പ്രണയം പൂക്കുന്നു
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ തടവറയില്‍ ഞാന്‍ മരിച്ചുവീഴുന്നു..
പിന്നെ അവളില്‍ പുനര്‍ജ്ജനിക്കുന്നു..

വിജയന്‍ മാഷിനെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍..

തമോഗര്‍ത്തങ്ങളില്‍ നിന്നു തേജസ്സായ്‌..തണലായ്‌..തണുപ്പായ്‌..താങ്കള്‍...
വീറോടെ പൊരുതി,വാശിയോടെ നയിച്ച്‌......

നാവിന്റെ വാള്‍മുനത്തുമ്പില്‍ ഒരായിരം ശലഭങ്ങള്‍..
കണ്ണിന്റെ കോണില്‍ നവലോകത്തിന്‍ ഒരായിരം വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍..
കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തായ്‌,കാലത്തിനു മീതെ പറന്നു..
വിപ്ലവത്തിന്റെ ചുവപ്പെന്തെന്നറിഞ്ഞു..
സ്വന്തം ചോര കൊണ്ട്‌ വിപ്ലവം തീര്‍ത്തു...

വാക്കുകളേക്കാള്‍ ഞാനോര്‍മ്മിക്കുന്നത്‌..
അങ്ങയുടെ ജീവിതത്തെയാണ്‌..

ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണുനീരല്ല,ചോരയാണ്‌ പൊടിയുന്നത്‌!!

ഒരു സെറ്റ്‌ അപ്പ്‌ പറക്കല്‍

കയ്യിലിരിപ്പിന്റേയും എന്റെ അതീവ ശുഷ്കാന്തിയുടേയും ഫലമായി,കെരളത്തിലെന്നല്ല ഇന്‍ഡ്യയില്‍ തന്നെ എനിക്കു പറ്റുന്ന ഒരു പണിയുമില്ലെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി(എനിക്ക്‌ പറ്റുന്ന പണി എന്നു പറഞ്ഞാല്‍..വെറുതെ ചാരുകസാരയില്‍ കിടന്ന് കൂര്‍ക്കം വലിച്ച്‌ ഉറങ്ങുക,നാലുനേരം സുഭിക്ഷമായി തട്ടുക ,നല്ല വല്ല പെമ്പിള്ളാരും ഇങ്ങോട്ടു വന്നാല്‍ നല്ല പ്രൊഫെഷണലായി സൊള്ളുക തുടങ്ങിയവയൊക്കെയാണ്‌)അങ്ങനെയിരിക്കുന്ന നേരത്താണ്‌,എഞ്ജിനീറിംഗ്‌ കോളേജില്‍ എന്റെയൊപ്പം ഗോട്ടി കളിച്ചു നടന്നിരുന്ന വിനോദ്‌(ഇപ്പൊ പുള്ളി പുലിയാണ്‌) എനിക്കൊരു വിസ അയച്ചു തരുന്നത്‌.ഗള്‍ഫില്‍ എന്റെ ഫീല്‍ഡില്‍ പണി കിട്ടുമെന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു(എന്റെ ഫീല്‍ഡ്‌ ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ)...കാലങ്ങളുടെ അധ്വാനം കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ സമ്പാദിച്ചെടുത്തിരുന്ന കൊറേ ഫാന്‍സിനെ(ഫാന്‍സെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മെയിന്‍ലി ചിടുങ്ങ്‌ പെമ്പിള്ളാരാണ്‌) ഉപേക്ഷിച്ച്‌ ദുഫായില്‍ പോകുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ ഉള്ളൊന്ന് കാളി..പിന്നെ യാഹൂ,ഓര്‍ക്കുട്ട്‌ തുടങ്ങിയ ഭഗവതിമാരെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച്‌ ഞാന്‍ ഒരുവിധം അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു..അങ്ങനെ പോകേണ്ട ദിവസം വന്നെത്തി..അമ്മച്ചി ഫുള്‍ സെന്റിമെന്റലാണ്‌..(സത്യം പറയാലോ..ഞാന്‍ അമ്മച്ചിയേക്കാള്‍ സെന്റി ആണ്‌)..വികാരവിക്ഷോഭം കണ്ട്‌ എന്റെ അച്ചന്‍ രാമകൃഷ്ണന്‍ മാഷ്‌.."നീ ഇവിടെ ചുമ്മ ഇരുന്നാ മതി എവടക്കും പോണ്ട" എന്നു വരെ പറഞ്ഞു..എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക്‌ കൊണ്ടു വിടാന്‍ നമ്മടെ കമ്പനി 'ഡാക്കള്‍' ഉണ്ടായിരുന്നു..അവന്മാര്‍ക്ക്‌ അറ്റ്‌ ലീസ്റ്റ്‌ വിമാനം കാണാമല്ലൊ..സാധാരണ ചേര്‍പ്പ്‌ കാര്‌ വിമാനം കാണുന്നത്‌ ഇലക്ഷന്‍ വരുമ്പൊഴാണ്‌..(തോല്‍ക്കുമെന്നുറപ്പായതുകൊണ്ട്‌ വിമാനം ചിഹ്ന്നത്തിലാണ്‌ യു ഡി എഫ്‌ സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ അവൈടെ മത്സരിക്കാറ്‌)..അങ്ങനെ വിമാന ചിന്തകളുമായി സന്ദീപും അതീഷും കാര്‍ നല്ല സ്പീഡില്‍ തന്നെ വിട്ടു..ഞാന്‍ ഫുള്‍ ടെന്‍ഷനിലായിരുന്നു..പണ്ട്‌ ഗള്‍ഫിലായിരുന്ന കുമാരേട്ടന്‍ എന്നൊട്‌ പറഞ്ഞത്‌..'മോനെ..ബി കയര്‍ഫുള്‍..പിടി വിട്ടാ പോയി..ചെവിയില്‍ പഞ്ഞി തിരുകി ഇരുന്നാ മതി..ഒന്നും അറിയില്ല'..ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ച്‌, ഒരു ഓപ്പറേഷന്‍ തീയറ്ററിലേക്ക്‌ പോകുന്ന ഫീലിങ്ങുമായി കയ്യും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചാണ്‌ എന്റെ ഇരുപ്പ്‌..അങ്ങനെ എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെത്തി..ഒരു നൂറ്‌ കൗണ്ടറുകള്‍..'പണ്ടാരം..ഒരു ഐഡിയയുമില്ലല്ലൊ..നാണക്കേടാവുമൊ..എന്നെ വിമാനത്തില്‍ കേറ്റില്ലെന്ന് പറയുമോ..'ഇങ്ങനെയാലോചിച്ച്‌ നില്‍ക്കുന്ന സമയത്താണ്‌ ഒരു സെറ്റ്‌ അപ്പ്‌ ചേച്ചി എന്നെ സഹായിക്കാനെത്തിയത്‌..അവരെ കണ്ടാല്‍ ഒരു ഫിലിം സ്റ്റാര്‍ ലുക്ക്‌ ഒക്കെയുണ്ട്‌..(ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കരുതി..ഞാന്‍ ഒരു ഭാഗ്യവാന്‍ തന്നെ-എന്നെക്കൊണ്ട്‌ തോറ്റു)..ചേച്ചി എന്നോട്‌ പറഞ്ഞു..'ഐ ആം എലോണ്‍..കാന്‍ യു ഷേര്‍ സം ഓഫ്‌ മൈ ലഗേജസ്‌'..ഒരാള്‍ക്ക്‌ 20 കിലോ അല്ലേ പറ്റൂ.എന്റെ കയ്യിലാനെങ്കില്‍ അമ്മചി കൊടുത്തയച്ച ഇച്ചിരി മാങ്ങാക്കറിയും നീലിഭ്രിങ്ങാദിയും ഒക്കെയെ ഉള്ളൂ..തേടി വന്ന ഓപ്പര്‍ച്യൂണിറ്റി മിസ്സ്‌ ആക്കണ്ടല്ലോ എന്നു കരുതി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..'യേസ്‌ മാഡം..വൈ നോട്ട്‌..(ഓ..ആ നേരത്ത്‌ വരാന്‍ പോകുന്ന നല്ല നിമിഷങ്ങളോര്‍ത്ത്‌ എന്റെ കാല്‍മുട്ടുകള്‍ അതിശക്തമായി കൂട്ടിയിടിക്കുകയായിരുന്നു..!!)എന്തായാലും ചേച്ചിയുടെ ഒരു ബാഗ്‌ എന്റെ പേരില്‍ ചെക്കിന്‍ ചെയ്തു..ഒരു കിടിലന്‍ പെണ്ണ്‍(എന്റെ ഒറ്റ ഫാനൊന്നും ഇത്രക്ക്‌ വരില്ല കേട്ടൊ) ഒപ്പമുള്ളതിന്റെ ഗമയിലാണ്‌ എന്റെ നടപ്പ്‌..അങ്ങനെ എമിഗ്രേഷന്‍ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌ മെന്റിലെത്തി..വിസ ചെക്കിംഗ്‌ തകൃതിയായി നടക്കുന്നു...അവള്‍ എന്റെ മുന്നിലാണ്‌..എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെ 'കല്‍പ്പ്‌ ലുക്ക്‌' ഉള്ള പോലിസുകാരെ കണ്ടാലെ നമ്മടെ പാതി ജീവന്‍ പോകും..അവളുടെ വിസ മേടിച്ച്‌ അവര്‍ മറച്ചും തിരിച്ചും നോക്കി..അവളൊട്‌ അവര്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുമുണ്ട്‌...എനിക്ക്‌ കല്‍പ്പ്‌ മണത്തു..ഞാന്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ താഴേക്ക്‌ നോക്കി നിന്നു..മുഖമുയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അതിഭീകരമായ ഒരു കാഴ്ച്ച കണ്ടു..അവളെ 2 പോലീസുകാര്‍ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നു..ആളുകള്‍ ചുറ്റിലും..."ഈശ്വരാ...കീറി.."എന്റെ കാര്യം പോക്കാണെന്ന് ഞാന്‍ ഒറപ്പിച്ചുപക്ഷെ എനിക്കു കൊഴപ്പമൊന്നുമുണ്ടായില്ല..ഞാന്‍ വിമാനത്തില്‍ കയറി...ഒരു പഞ്ചപാവത്തിനെപ്പോലെ ഒരു എയര്‍ഹോസ്റ്റസ്സ്‌ കാണിച്ചു തന്ന സീറ്റില്‍ കയറിയിരുന്നു(വേരെ വല്ല റ്റൈമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ അവളെ വായ്‌ നോക്കി മരിച്ചേനെ!!)അപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക്‌ പെട്ടെന്ന് എന്റെ പേരില്‍ ചെക്കിന്‍ ചെയ്ത അവളുടെ ബാഗേജിന്റെ കാര്യം ഓര്‍മ വന്നത്‌.."ദൈവമേ..എന്തായിരിക്കും അതിന്റെ ഉള്ളില്‍..നാടോടിക്കാറ്റിലെ പോലെ വല്ല ബ്രൗണ്‍ ഷുഗറും ആയിരിക്കുമോ?അല്ല ഇനിയിപ്പോ ഇവള്‍ വല്ല തീവ്രവാദിയോ മറ്റോ...വിമാനത്തില്‍ നിന്ന് താഴെക്ക്‌ ചാടിയാലോ എന്നു വരെ ആലോചിച്ചു..പിന്നെ കടലില്‍ എങ്ങാനും വീണാലൊ എന്നു കരുതി ചാടിയില്ല(നീന്തല്‍ അറിയില്ലല്ലൊ)അങ്ങനെ വിമാനയാത്രയിലെ എല്ലാ വിധ സൗഭാഗ്യങ്ങളും(വായ്നോട്ടം,കള്ളുകുടി,സിനിമ ഇത്യാദി) ഉപേക്ഷിച്ച്‌ ഞാന്‍ ദുഫായിലെത്തി..എയര്‍പോര്‍ട്ടിലെ കണ്‍ വെയറില്‍ അവളുടെ ബാഗ്‌ തിരിഞ്ഞുവരുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോള്‍..ധൈര്യം സംഭരിച്ച്‌ ഞാന്‍ അതെടുത്തു..(ഭയങ്കര ക്യൂരിയോസിറ്റി-ഇത്ര കിടിലമായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ബാഗില്‍ എന്തായിരിക്കും)..വേഗത്തില്‍ ബാഗും വലിച്ചെടുത്ത്‌...ഞാന്‍ വിനോദിന്റെ കാറിലേക്കോടി...റൂമിലെത്തി ആ പെട്ടി തുറക്കണമെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു യാത്രയില്‍ മുഴുവനും..അവസാനം റൂമിലെത്തി..ഒരു പാറക്കല്ലിന്റെ സഹായത്തില്‍ പെട്ടി തുറന്നു....തകരാവുന്നതിന്റെ മാക്സിമം ഞാന്‍ തകര്‍ന്നു....ഒരു പെട്ടി നിറയെ അണ്ടര്‍ വെയേര്‍സ്‌!!!

മിന്നല്‍

അവള്‍ ഒരു മിന്നല്‍ പോലെ നെറുകയിലേക്ക്‌ തുളഞ്ഞ്‌ കയറി...
ചോരയൊഴുകുന്ന ഞെരമ്പുകളില്‍ വിള്ളലുണ്ടാക്കി..
പിന്നെ അവളെ പിരിഞ്ഞ ഓരോ നിമിഷവും....
അവന്റെ കവിളുകള്‍ തുടുത്തുവന്നു...
മൂക്കിന്റെ തുമ്പില്‍..കണ്ണിന്റെ കോണില്‍....
വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ പൊടിഞ്ഞുയര്‍ന്നു..
പനിപിടിച്ച രോമങ്ങള്‍ നെറ്റിത്തടത്തില്‍ പൊളങ്ങളായി..
കാലിലും കയ്യിലും ത്വക്കിന്റെയടിയിലും
സൂചിമുനകള്‍ കുത്തിക്കയറുന്ന വേദന..
വയറ്റില്‍ ഒരായിരം അഗ്നിഗോളങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു കത്തി..
നെഞ്ചിന്നുള്ളില്‍ പുകപടലങ്ങളായി..
ഹൃദയം പൊട്ടി ...ചെന്നീരൊലിച്ചു...
അവന്‍ വേദന മൂത്ത്‌ അലറിക്കരഞ്ഞു...
അപ്പോള്‍ അവളുടെ മെസ്സേജ്‌ വന്നു..
സോറി ഡാ..'ഞാന്‍ ബിസി ആയിപ്പോയി..'

ഞാന്‍

ഞാന്‍ അവളുടെ മനസ്സില്‍ മാറാല നെയ്ത്‌ കൂടു കെട്ടി...
തടിചു വീര്‍ത്ത കാടന്‍ ചിലന്തിയായി..
..മുഷിഞ്ഞ മുറികളില്‍ കുടിയിരുത്തുന്നു...
എനിക്ക്‌ അലപമെങ്കിലും ദയാലുവായിക്കൂൂടെ???
എന്റെ കണ്ണുകള്‍ എന്നും അവളെത്തേടി നടന്നു...
അവളെ മറ്റാരും കാണരുതെന്ന് ഞാന്‍ കൊതിച്ചു..
അവള്‍ക്കൊപ്പം മറ്റാരും നടക്കരുതെന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..
അവളുടെ പകല്‍ക്കിനാവുകളില്‍ പൗരുഷത്തിന്റെ ഘനം പിടിച്ച നിഴലുകള്‍ വീഴ്ത്തി...
അവള്‍ക്കതിഷ്ടമായിരുന്നു...
എങ്കിലും....ഞാനെന്തേ ഇത്ര ക്രൂരനായത്‌??
ഞാനവളെ അത്ര മേല്‍ സ്നേഹിച്ചുപോയ്‌.....
ഒരിക്കലുമറിയാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട്‌ എന്റെ സിരകളെ വലിച്ചു മുറുക്കി..
അവള്‍ പിന്നെയും ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തി...
ഞാന്‍ അവളെ കൂടുതലറിഞ്ഞു..ഇനിയുമേറെ സ്നേഹിച്ചു...
വീണ്ടുമവളെ തടവറകളിലിട്ടു...
പക്ഷേ...
എന്നോടു ചോദിക്കൂ..
പ്രണയത്തിന്റെ നോവെന്താണെന്ന്..?
ജീവിതത്തിന്റെ അര്‍ഥമെന്താണെന്ന്..?
ജീവിതം ഒരുപാടു ചെറുതും പ്രണയം ഒരുപാടു വലുതുമാകുന്നതെപ്പോളാണെന്ന്??
ഞാന്‍ നിന്റെ മാത്രമായതെങ്ങനെയാണെന്ന്??