എന്തൊരു മഴയാണിത്
അമ്മ പറഞ്ഞു തന്ന കഥകളിലെ മഴക്കൊന്നും ഇത്ര അഹംഭാവമില്ലായിരുന്നു!
കൊന്നും തിന്നും കൊലവിളിച്ചും ഒരു മദയാനയെപ്പോലെ!!!!
മതിയായില്ലേ നിനക്ക് ?
എന്റെ മനസ്സിലെ നിന്റെ ചിത്രത്തിനു പ്രണയത്തിന്റെ നിറമായിരുന്നു..
ഇതിപ്പോ കട്ടച്ചോര...കരിമ്പുക
എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കല്ലേ.. കൂടുതല് കളിച്ചാല്
ആദ്യപ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യദിനത്തില് ആരുമറിയാതെ
ചില്ലുകുപ്പിയില് പിടിച്ചു വെച്ച പുതുമഴവെള്ളം..
ഞാനോടയിലോഴിച്ചു കളയും...
പിന്നെ എന്റെ ശാപം കൊണ്ട്ട് നീ വെറും കല്ലായി മാറും
എന്നിട്ട കല്ല് പെയ്യുന്ന കാലാത്തെ സര്വ്വ പ്രാക്കും പേറി നീ ചീഞ്ഞു ചാവും
മര്യാദക്ക് പറഞ്ഞത് കേട്ടോ.. !!!
സമര്പ്പണം : മഴക്കെടുതിയില് ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവര്ക്ക് , ഉറ്റവരെ നഷ്ടപ്പെട്ടവര്ക്ക്
Wednesday, October 6, 2010
Tuesday, October 5, 2010
Sunday, September 19, 2010
ഹൃദയത്തിന്റെ ചിതാഭസ്മവും പേറി..
പ്രണയമുണ്ടാകുമ്പോള്,ഹൃദയങ്ങള് ഉപയോഗശൂന്യമാകുന്നു
അത് വലിച്ചുകീറി ചവറ്റുകുട്ടയിലെറിയപ്പെടുന്നു
വൃത്തികെട്ട പ്രണയത്തിന് അസ്ഥിപഞ്ജരങ്ങള്, ഇരുട്ടു ഘനം പിടിപ്പിച്ച രാത്രികളില്
മുഖം മറയ്ക്കാതെ വന്ന് പേടിപ്പെടുത്തുന്നു..
പ്രണയമായിരുന്നതെല്ലാം ഇന്ന് മരവിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു!
നിണമൊഴുകുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ ചിതാഭസ്മവും പേറി..
ഈ നശിച്ച കാറ്റ് എന്റെ നാസികകളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്നു!
ആരേയും വിശ്വസിക്കാനാവാതെ എന്റെ ഉപയോഗശൂന്യമായ ഹൃദയം
കൊഴിഞ്ഞു തീര്ന്ന ഒരു പൂമരം പോലെ വൃഥാ ശൂന്യതയിലേയ്ക്കു നോക്കി നില്ക്കുന്നു..
അവന് ചാപ്പ കുത്തിയ ഈ ചുണ്ടുകളില് പ്രണയത്തിന്റെ കനല്
പാളകെട്ടി കോമരമായുറഞ്ഞു തുള്ളുന്നു
അവന് തഴുകിയ മുടിയിഴകളില് കൊമ്പന് ചെല്ലികള് കൂടുകൂട്ടുന്നു
കറുത്ത സത്യത്തിന്റെ പരുപരുത്ത കാലുകള്കൊണ്ട് കുത്തിനോവിക്കുന്നു..
പാരിതോഷികമായവനെടുത്ത എന്റെ മനസ്സിന്റെ ചിത്രങ്ങള്..
ചില്ലുപൊട്ടി,ചിതലരിച്ച് അഴുക്കു നിറഞ്ഞ ഓടകളില് ഒലിച്ചു തീരുന്നു
നീയറിയുന്നുവോ? എന്റെ സിരകളില് പ്രണയം ഉറഞ്ഞു തീര്ന്നതും..
നിനക്കായ് പൂമ്പാറ്റയായതും, പിന്നെ ചിറകറ്റ് ചാരമായതും?
നീയറിയുന്നുവോ?ഇന്നീ കല്ലറയ്ക്കടിയിലും നിന്റെ വന്യമായ കണ്ണുകള്
എന്നെ പിന്തുടരുന്നതും...എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള് ശ്മശാനത്തിലെ ശവം നാറിപ്പൂക്കളായ് കൊഴിഞ്ഞുതീരുന്നതും??
അത് വലിച്ചുകീറി ചവറ്റുകുട്ടയിലെറിയപ്പെടുന്നു
വൃത്തികെട്ട പ്രണയത്തിന് അസ്ഥിപഞ്ജരങ്ങള്, ഇരുട്ടു ഘനം പിടിപ്പിച്ച രാത്രികളില്
മുഖം മറയ്ക്കാതെ വന്ന് പേടിപ്പെടുത്തുന്നു..
പ്രണയമായിരുന്നതെല്ലാം ഇന്ന് മരവിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു!
നിണമൊഴുകുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ ചിതാഭസ്മവും പേറി..
ഈ നശിച്ച കാറ്റ് എന്റെ നാസികകളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്നു!
ആരേയും വിശ്വസിക്കാനാവാതെ എന്റെ ഉപയോഗശൂന്യമായ ഹൃദയം
കൊഴിഞ്ഞു തീര്ന്ന ഒരു പൂമരം പോലെ വൃഥാ ശൂന്യതയിലേയ്ക്കു നോക്കി നില്ക്കുന്നു..
അവന് ചാപ്പ കുത്തിയ ഈ ചുണ്ടുകളില് പ്രണയത്തിന്റെ കനല്
പാളകെട്ടി കോമരമായുറഞ്ഞു തുള്ളുന്നു
അവന് തഴുകിയ മുടിയിഴകളില് കൊമ്പന് ചെല്ലികള് കൂടുകൂട്ടുന്നു
കറുത്ത സത്യത്തിന്റെ പരുപരുത്ത കാലുകള്കൊണ്ട് കുത്തിനോവിക്കുന്നു..
പാരിതോഷികമായവനെടുത്ത എന്റെ മനസ്സിന്റെ ചിത്രങ്ങള്..
ചില്ലുപൊട്ടി,ചിതലരിച്ച് അഴുക്കു നിറഞ്ഞ ഓടകളില് ഒലിച്ചു തീരുന്നു
നീയറിയുന്നുവോ? എന്റെ സിരകളില് പ്രണയം ഉറഞ്ഞു തീര്ന്നതും..
നിനക്കായ് പൂമ്പാറ്റയായതും, പിന്നെ ചിറകറ്റ് ചാരമായതും?
നീയറിയുന്നുവോ?ഇന്നീ കല്ലറയ്ക്കടിയിലും നിന്റെ വന്യമായ കണ്ണുകള്
എന്നെ പിന്തുടരുന്നതും...എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള് ശ്മശാനത്തിലെ ശവം നാറിപ്പൂക്കളായ് കൊഴിഞ്ഞുതീരുന്നതും??
Tuesday, May 18, 2010
അമ്മേ...നീയെന്നാത്മാവു തന്നെ
നോവിന്റെയൊരുനൂറു ഗര്ഭപാത്രങ്ങള്
ചുമക്കുന്ന സത്യത്തിന് പൊരുളാണു നീ
തീക്കനല് ചൂടുള്ള പൊള്ളുന്ന കാഴ്ചകള്..
ഊതിക്കെടുത്തുന്ന മഴയാണു നീ
കാത്തിരിപ്പിന്റെയാ ക്രൂരമാം വേദന
കണ്ണിലൊളിപ്പിച്ച കടലാണു നീ
നിന് മോഹത്തിന് പൂക്കളെ വിരിയാതെ നോക്കി
വാടിക്കൊഴിക്കുന്ന വെയിലാണു നീ!
അമ്മേ നീയൊരദ്ഭുതമാണു തന്നെ
അമ്മേ...നീയെന്നാത്മാവു തന്നെ
എന്റെ നിണമൊഴുകുമാ നീര്ച്ചാലുകള്
വെട്ടിത്തുറന്നൊരാ മണ്ണു നീയേ..
എന്റെ നിനവറിയുന്ന കാല്പാടുകള്
നടന്നു ശേഷിപ്പിച്ചതന്നു നീയേ..
നീയബലയല്ല...സഫലയാണ്
ഊഴി തന്നുണര്വിന്റെ നാഭിയാണ്
ജീവശ്വാസത്തിന് തുടക്കമാണ്
ജനിമൃതികള് തന്നുടെ സാക്ഷിയാണ്
ഇല്ലയിനിവാക്കുകളെന്റെ പക്ഷം..
നിന്നെക്കുറിച്ചു മൊഴിഞ്ഞീടുവാന്..
അശക്തനാകുന്നു ഞാന് നിന്റെ മുന്നില്..
ഒരു കൊച്ചു നന്ദി തന് ചിരി തൂകുവാന്..
അനര്ഥമാമുപചാരവാക്കുകള്ക്കുപരിയായ്
ഞാനെന്ന സത്യം നീയാകവേ..
നന്ദിയേകുന്നു നിന് മകനായ് പിറന്നതില്..
ലോകസ്രഷ്ടാവിന്നു നിറകണ്കളാല്!
ചുമക്കുന്ന സത്യത്തിന് പൊരുളാണു നീ
തീക്കനല് ചൂടുള്ള പൊള്ളുന്ന കാഴ്ചകള്..
ഊതിക്കെടുത്തുന്ന മഴയാണു നീ
കാത്തിരിപ്പിന്റെയാ ക്രൂരമാം വേദന
കണ്ണിലൊളിപ്പിച്ച കടലാണു നീ
നിന് മോഹത്തിന് പൂക്കളെ വിരിയാതെ നോക്കി
വാടിക്കൊഴിക്കുന്ന വെയിലാണു നീ!
അമ്മേ നീയൊരദ്ഭുതമാണു തന്നെ
അമ്മേ...നീയെന്നാത്മാവു തന്നെ
എന്റെ നിണമൊഴുകുമാ നീര്ച്ചാലുകള്
വെട്ടിത്തുറന്നൊരാ മണ്ണു നീയേ..
എന്റെ നിനവറിയുന്ന കാല്പാടുകള്
നടന്നു ശേഷിപ്പിച്ചതന്നു നീയേ..
നീയബലയല്ല...സഫലയാണ്
ഊഴി തന്നുണര്വിന്റെ നാഭിയാണ്
ജീവശ്വാസത്തിന് തുടക്കമാണ്
ജനിമൃതികള് തന്നുടെ സാക്ഷിയാണ്
ഇല്ലയിനിവാക്കുകളെന്റെ പക്ഷം..
നിന്നെക്കുറിച്ചു മൊഴിഞ്ഞീടുവാന്..
അശക്തനാകുന്നു ഞാന് നിന്റെ മുന്നില്..
ഒരു കൊച്ചു നന്ദി തന് ചിരി തൂകുവാന്..
അനര്ഥമാമുപചാരവാക്കുകള്ക്കുപരിയായ്
ഞാനെന്ന സത്യം നീയാകവേ..
നന്ദിയേകുന്നു നിന് മകനായ് പിറന്നതില്..
ലോകസ്രഷ്ടാവിന്നു നിറകണ്കളാല്!
Sunday, April 4, 2010
ബലാത്സംഗം
ധരണീ, നീയെത്രയബലയാണെ-
ന്നറിയാതെയോര്ത്തുപോകയാണോമലേ!
സുമുഖിയാം നിന്നുടെ ചിരി തന്
കുളിര്കാറ്റ് അറിയാതെയെങ്ങോ മറഞ്ഞുപോയി..
നിന്റെ ദുഖത്തിന് കറുത്ത മേഘങ്ങള്
അറിയാതെയെന്നോ കരഞ്ഞുപോയി...
എന്തേ നിനക്കീ രൂപമാറ്റം?
എന്തേ നിനക്കിത്ര ദൈന്യഭാവം?
എവിടെ നിന് പച്ചപ്പട്ടു ചേലകള്..?
എവിടെ കൈവളകളാം കാട്ടാറുകള്?
എവിടെ പാല്പ്പുഴകള് തന്നരഞ്ഞാണം?
എവിടെ നിന് മേനിയില് പൂശു-
മത്തറിന് പൂങ്കാവനങ്ങള്...?
വറ്റിയ പുഴയിലെ മണല്ത്തിട്ടകളെല്ലാം
മേനിയില് വടുക്കളായ് വളര്ന്നിരുന്നു..
കണ്ണുനീര് വറ്റിയ കണ്ണുകള് പോലെയാ-
നീര്ത്തടം വെറുതെ നോക്കി നിന്നു..
* * * * *
ചേലയഴിഞ്ഞ്,ചിരിയടര്ന്ന് ,വിയര്പ്പിന് ദുര്ഗന്ധവും,
പൊട്ടിയ കൈവളകളുമായി.. ഇരുട്ടിന് മറവിലിരിക്കുന്ന നിന്നെ..
കാമവെറി തോര്ന്ന മനുഷ്യപേക്കോലങ്ങള്
ഒരു പഴയ ഭാണ്ഡക്കെട്ടുപോലെ ശൂന്യാകാശത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിയും!
പിന്നെ പുതിയൊരു ഇരയെ കണ്ടുപിടിക്കും.
* * * * *
വൈകേണ്ട സോദരിയിനിയൊട്ടും..
വാളെടുക്കാന്,വെട്ടിപ്പിടിക്കാന്
അഴിഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ പച്ചയാം
പട്ടുചേലകള്..വരിഞ്ഞുടുക്കൂ
ചുവപ്പിന്നഗ്നിജ്വാലകള്..
ചുട്ടുകൊല്ലുവിന്നഗ്നികുണ്ഡങ്ങ-
ളാലവിരാമകാമജ്വരബാധിതവൃന്ദത്തെയൊക്കെയും!
ന്നറിയാതെയോര്ത്തുപോകയാണോമലേ!
സുമുഖിയാം നിന്നുടെ ചിരി തന്
കുളിര്കാറ്റ് അറിയാതെയെങ്ങോ മറഞ്ഞുപോയി..
നിന്റെ ദുഖത്തിന് കറുത്ത മേഘങ്ങള്
അറിയാതെയെന്നോ കരഞ്ഞുപോയി...
എന്തേ നിനക്കീ രൂപമാറ്റം?
എന്തേ നിനക്കിത്ര ദൈന്യഭാവം?
എവിടെ നിന് പച്ചപ്പട്ടു ചേലകള്..?
എവിടെ കൈവളകളാം കാട്ടാറുകള്?
എവിടെ പാല്പ്പുഴകള് തന്നരഞ്ഞാണം?
എവിടെ നിന് മേനിയില് പൂശു-
മത്തറിന് പൂങ്കാവനങ്ങള്...?
വറ്റിയ പുഴയിലെ മണല്ത്തിട്ടകളെല്ലാം
മേനിയില് വടുക്കളായ് വളര്ന്നിരുന്നു..
കണ്ണുനീര് വറ്റിയ കണ്ണുകള് പോലെയാ-
നീര്ത്തടം വെറുതെ നോക്കി നിന്നു..
* * * * *
ചേലയഴിഞ്ഞ്,ചിരിയടര്ന്ന് ,വിയര്പ്പിന് ദുര്ഗന്ധവും,
പൊട്ടിയ കൈവളകളുമായി.. ഇരുട്ടിന് മറവിലിരിക്കുന്ന നിന്നെ..
കാമവെറി തോര്ന്ന മനുഷ്യപേക്കോലങ്ങള്
ഒരു പഴയ ഭാണ്ഡക്കെട്ടുപോലെ ശൂന്യാകാശത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിയും!
പിന്നെ പുതിയൊരു ഇരയെ കണ്ടുപിടിക്കും.
* * * * *
വൈകേണ്ട സോദരിയിനിയൊട്ടും..
വാളെടുക്കാന്,വെട്ടിപ്പിടിക്കാന്
അഴിഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ പച്ചയാം
പട്ടുചേലകള്..വരിഞ്ഞുടുക്കൂ
ചുവപ്പിന്നഗ്നിജ്വാലകള്..
ചുട്ടുകൊല്ലുവിന്നഗ്നികുണ്ഡങ്ങ-
ളാലവിരാമകാമജ്വരബാധിതവൃന്ദത്തെയൊക്കെയും!
Saturday, March 27, 2010
ബാലന്സ് ഷീറ്റ്
ഞാനൊരു ബിസിനസ്സ് കണ്സല്ട്ടന്റാണ്
ഒരു ദിവസം,മുഖം മിനുക്കി,മുടി കോതി വെച്ച
ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന് എന്നോടു ചോദിച്ചു,
ഏറ്റവും നല്ല ബിസിനസ്സ് ഏതാണെന്ന്...
ഞാന് എക്സല് ഷീറ്റില് കണക്കുകൂട്ടാനാരംഭിച്ചു..
ഇടയ്ക്കുവെച്ചെന്നെ തടഞ്ഞിട്ടയാള് പറഞ്ഞു..
അത് മാംസവില്പനയാണെന്ന്!
വെറും മാംസമല്ല..മനുഷ്യമാംസം!
അതില്ത്തന്നെ വെളുത്ത്,മിനുസമുള്ള തൊലികൊണ്ട്
പൊതിഞ്ഞവയ്ക്ക് ലാഭം കൂടുതലാണ്
പത്രക്കാരും ചാനലുകാരും ഇതിനെ വാണിഭം
എന്ന കോര്പ്പറേറ്റ് പേരിട്ടു വിളിച്ചു..
തല ഷാളുകൊണ്ടു മറച്ച ഒരു പട്ടിണി കിടക്കുന്ന
പെണ്കുട്ടിയെ ബിസിനസ്സ് ലോഗോയുമാക്കി!
അയാളുടെ ബിസിനസ്സ് മൊത്തക്കച്ചവടമായി
മുന്നോട്ടു കടലും കടന്നു പോയി..
ചെലവ് ഒരിത്തിരി ചെഞ്ചായത്തിലും
മനമയക്കുമത്തറിലുമൊതുങ്ങിയപ്പോള്,വരവ്
അതേ ചുവപ്പുള്ള ഗാന്ധിത്തലയുള്ള നോട്ടുകളായി!
ഇരുട്ടിലും വെളിച്ചത്തിലും, ഒരേ നിസ്സംഗതയോടെ..
രാഷ്ട്രപിതാവിന്റെ ചിത്രം നിസ്സഹായനായി നിന്നു..
അവസാനമയാള് ലാഭമളക്കാന്,
കണക്കുപുസ്തകത്തിന്റെ താളുകള് മറിച്ചു
കൂട്ടിക്കിഴിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്,
ബാലന്സ് ഷീറ്റ് ശൂന്യമായിരുന്നു!
* * * * * * * * * *
മുന്നിലെ എക്സല് ഷീറ്റിലെ ബ്രെയ്ക് ഈവണ് ചാര്ട്ടുകള് ചിരിച്ചു കാട്ടി
ഞാന് പറഞ്ഞു..
ഏറ്റവും നല്ല ബിസിനസ്സ് ആത്മഹത്യയാണ്
ചെലവ് ശൂന്യമാണ്,കിട്ടാനുള്ളത് പുതിയൊരു ലോകവും
ഒരു ദിവസം,മുഖം മിനുക്കി,മുടി കോതി വെച്ച
ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന് എന്നോടു ചോദിച്ചു,
ഏറ്റവും നല്ല ബിസിനസ്സ് ഏതാണെന്ന്...
ഞാന് എക്സല് ഷീറ്റില് കണക്കുകൂട്ടാനാരംഭിച്ചു..
ഇടയ്ക്കുവെച്ചെന്നെ തടഞ്ഞിട്ടയാള് പറഞ്ഞു..
അത് മാംസവില്പനയാണെന്ന്!
വെറും മാംസമല്ല..മനുഷ്യമാംസം!
അതില്ത്തന്നെ വെളുത്ത്,മിനുസമുള്ള തൊലികൊണ്ട്
പൊതിഞ്ഞവയ്ക്ക് ലാഭം കൂടുതലാണ്
പത്രക്കാരും ചാനലുകാരും ഇതിനെ വാണിഭം
എന്ന കോര്പ്പറേറ്റ് പേരിട്ടു വിളിച്ചു..
തല ഷാളുകൊണ്ടു മറച്ച ഒരു പട്ടിണി കിടക്കുന്ന
പെണ്കുട്ടിയെ ബിസിനസ്സ് ലോഗോയുമാക്കി!
അയാളുടെ ബിസിനസ്സ് മൊത്തക്കച്ചവടമായി
മുന്നോട്ടു കടലും കടന്നു പോയി..
ചെലവ് ഒരിത്തിരി ചെഞ്ചായത്തിലും
മനമയക്കുമത്തറിലുമൊതുങ്ങിയപ്പോള്,വരവ്
അതേ ചുവപ്പുള്ള ഗാന്ധിത്തലയുള്ള നോട്ടുകളായി!
ഇരുട്ടിലും വെളിച്ചത്തിലും, ഒരേ നിസ്സംഗതയോടെ..
രാഷ്ട്രപിതാവിന്റെ ചിത്രം നിസ്സഹായനായി നിന്നു..
അവസാനമയാള് ലാഭമളക്കാന്,
കണക്കുപുസ്തകത്തിന്റെ താളുകള് മറിച്ചു
കൂട്ടിക്കിഴിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്,
ബാലന്സ് ഷീറ്റ് ശൂന്യമായിരുന്നു!
* * * * * * * * * *
മുന്നിലെ എക്സല് ഷീറ്റിലെ ബ്രെയ്ക് ഈവണ് ചാര്ട്ടുകള് ചിരിച്ചു കാട്ടി
ഞാന് പറഞ്ഞു..
ഏറ്റവും നല്ല ബിസിനസ്സ് ആത്മഹത്യയാണ്
ചെലവ് ശൂന്യമാണ്,കിട്ടാനുള്ളത് പുതിയൊരു ലോകവും
അസ്ഥികൂടങ്ങള് തിരയുന്ന വെബ് സൈറ്റ്
ഞാന് ഇണ്റ്ററ്നെറ്റില് സാറ്റലൈറ്റ് ചിത്റങ്ങള് തിരയുകയായിരുന്നു
പച്ചയും കടും നീലയും തവിട്ടുനിറവും കലറ്ന്ന ഭൂഭാഗങ്ങള്
വലിച്ചിട്ടും തിരിച്ചിട്ടും ഞാന് പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു..
ഒമാനിലെ മടുപ്പിക്കുന്ന തവിട്ടുനിറത്തില്നിന്ന്
അറബിക്കടലിണ്റ്റെ കടും നീലനിറത്തിലെത്തി...
പിന്നെ ഞാനെന്നും നെഞ്ഞിലേറ്റിയ..
എണ്റ്റെ..അല്ല..ദൈവത്തിണ്റ്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലും.
അകലെനിന്നു നോക്കുമ്പോള്(സൂം ഔട്ട് വ്യൂ)
പച്ചനിറത്തിണ്റ്റെ വിവിധ ഷേഡുകള് മാത്റം..
സൂം ഇന് ചെയ്തപ്പോഴാണ് മുഖം വ്യക്തമായത്.
മണ്ണുമാന്തിയ കുന്നുകളും,ചെമ്മണ്ണിട്ടു നിരത്തിയ പാടങ്ങളും..
ചിത്റത്തിനു തവിട്ടുനിറം പകറ്ന്നു..
പിന്നെ ഒരു പുഴയുടെ അസ്ഥികൂടം,
മാനം കവറ്ന്നെടുക്കപ്പെട്ട വനം,
കറുത്ത പൊളങ്ങളായി ഫ്ളാറ്റുകള്,
വരണ്ട മോഹങ്ങള് പോലെ കോണ്ക്റീറ്റു മലകള്..
ഒരു നാടിണ്റ്റെ ആത്മാവ് പഞ്ഞിമേഘങ്ങളായി മുകളില് വീറ്പ്പടക്കി നിന്നു!
ആളുകളുടെ മുഖങ്ങള് വ്യക്തമാകാത്തത് ഭാഗ്യം!
ഞാന് ആ സൈറ്റ് ബ്ളോക്ക് ചെയ്തു..
ആ ശവക്കല്ലറയിലേയ്ക്ക് ഇനിയുമെത്തി നോക്കാന് കെല്പ്പില്ലാതെ... !!
പച്ചയും കടും നീലയും തവിട്ടുനിറവും കലറ്ന്ന ഭൂഭാഗങ്ങള്
വലിച്ചിട്ടും തിരിച്ചിട്ടും ഞാന് പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു..
ഒമാനിലെ മടുപ്പിക്കുന്ന തവിട്ടുനിറത്തില്നിന്ന്
അറബിക്കടലിണ്റ്റെ കടും നീലനിറത്തിലെത്തി...
പിന്നെ ഞാനെന്നും നെഞ്ഞിലേറ്റിയ..
എണ്റ്റെ..അല്ല..ദൈവത്തിണ്റ്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലും.
അകലെനിന്നു നോക്കുമ്പോള്(സൂം ഔട്ട് വ്യൂ)
പച്ചനിറത്തിണ്റ്റെ വിവിധ ഷേഡുകള് മാത്റം..
സൂം ഇന് ചെയ്തപ്പോഴാണ് മുഖം വ്യക്തമായത്.
മണ്ണുമാന്തിയ കുന്നുകളും,ചെമ്മണ്ണിട്ടു നിരത്തിയ പാടങ്ങളും..
ചിത്റത്തിനു തവിട്ടുനിറം പകറ്ന്നു..
പിന്നെ ഒരു പുഴയുടെ അസ്ഥികൂടം,
മാനം കവറ്ന്നെടുക്കപ്പെട്ട വനം,
കറുത്ത പൊളങ്ങളായി ഫ്ളാറ്റുകള്,
വരണ്ട മോഹങ്ങള് പോലെ കോണ്ക്റീറ്റു മലകള്..
ഒരു നാടിണ്റ്റെ ആത്മാവ് പഞ്ഞിമേഘങ്ങളായി മുകളില് വീറ്പ്പടക്കി നിന്നു!
ആളുകളുടെ മുഖങ്ങള് വ്യക്തമാകാത്തത് ഭാഗ്യം!
ഞാന് ആ സൈറ്റ് ബ്ളോക്ക് ചെയ്തു..
ആ ശവക്കല്ലറയിലേയ്ക്ക് ഇനിയുമെത്തി നോക്കാന് കെല്പ്പില്ലാതെ... !!
Friday, February 19, 2010
തിരക്കാണ്..
രാവിലെയലാറമലറിക്കരഞ്ഞെന്റെ-
യുമ്മറവാതിലില് മുട്ടി വിളിക്കുന്നു..
പിന്നെയൊരോട്ടത്തിലൊരുപാട്ടവെള്ളത്തി-
ലൊരുകുളിത്തോര്ത്തി മുണ്ടു മടക്കുന്നു.
തീവണ്ടിച്ചൂളത്തിലമരുന്ന പ്രഭാതത്തി-
ന്നുല്ലാസവേളകളൂഷരമാകുന്നു..
ഇറുകിയ മേല്ക്കുപ്പായത്തിന്നുള്ളിലായ്
ഹൃദയമുരുട്ടിന്റെമുഖമ്മൂടിയണിയുന്നു
ബോര്ഡ്റൂമിലൊരു വാഗ്വാദത്തിന്നപ്പുറം
നെറ്റിന്റെ താഴ്ചകളിലൂളിയിടുന്നു..
വിയര്ത്ത മനസ്സുമായതേ തീവണ്ടി..
എന് പ്രദോഷവുമൂഷരമാക്കുന്നു..
വീട്ടിലെത്തിമുഖമുയര്ത്തുമ്പോള്..
എന്റെ മകന് ചോദിക്കുന്നു..നിങ്ങളാരെന്ന്
രാവിലെയലാറമലറിക്കരഞ്ഞെന്റെ-
യുമ്മറവാതിലില് മുട്ടി വിളിക്കുന്നു..
പിന്നെയൊരോട്ടത്തിലൊരുപാട്ടവെള്ളത്തി-
ലൊരുകുളിത്തോര്ത്തി മുണ്ടു മടക്കുന്നു.
തീവണ്ടിച്ചൂളത്തിലമരുന്ന പ്രഭാതത്തി-
ന്നുല്ലാസവേളകളൂഷരമാകുന്നു..
ഇറുകിയ മേല്ക്കുപ്പായത്തിന്നുള്ളിലായ്
ഹൃദയമുരുട്ടിന്റെമുഖമ്മൂടിയണിയുന്നു
ബോര്ഡ്റൂമിലൊരു വാഗ്വാദത്തിന്നപ്പുറം
നെറ്റിന്റെ താഴ്ചകളിലൂളിയിടുന്നു..
വിയര്ത്ത മനസ്സുമായതേ തീവണ്ടി..
എന് പ്രദോഷവുമൂഷരമാക്കുന്നു..
വീട്ടിലെത്തിമുഖമുയര്ത്തുമ്പോള്..
എന്റെ മകന് ചോദിക്കുന്നു..നിങ്ങളാരെന്ന്
Friday, February 12, 2010
വയ്യ..ഇനിയും വയ്യ
ചെങ്കനല്പോലെ നീറിയെരിയുകയാണ് മനസ്സ്
നീയില്ലയെന്ന സത്യം പൊള്ളുന്ന പൊളങ്ങളായി
തൊലിപ്പുറത്താകെ ചൂടിന്റെ ചാപ്പ കുത്തുന്നു
കൂര്ത്ത ശരങ്ങളായി മുന്നോട്ടുള്ള വഴിയില്
ഈ ശൂന്യത എന്നെ വേട്ടയാടും..
ആ വാര്ത്തയറിഞ്ഞപ്പോള് അറിയാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്
ഇനി എപ്പോഴാണ് എനിക്ക് തുടയ്ക്കാനാവുക?
നീയുപേക്ഷിച്ചുപോയ ആ അക്ഷരനക്ഷത്രം കോര്ത്ത ജപമാല
ഇനി ആര്ക്കാണെടുത്തണിയാനാവുക..?
എല്ലാ മനസ്സിലും ഒരായിരം മണ്വീണകള് മീട്ടി..
ഏത് അജ്ഞാതലോകത്തേക്കാണ് നീ പറന്നകന്നത്?
വയ്യ..ഇനിയും വയ്യ
Saturday, January 23, 2010
ചിത എരിഞ്ഞുതീര്ന്നു..
ഓര്മ്മകളുടെ ട്രാവല്ബാഗുകള്
വള്ളിപൊട്ടി നിലത്തുവീണു..
തിരക്കിന്റെ ചവിട്ടില് അവ പഴന്തുണികളായി..
പിന്നെ ചവ്റ്റുകൂനയില്
ചിതലരിച്ചു ചത്തു..
റീസൈക്കിള് പ്ളാന്റില് നിന്ന്
പുതിയ അനുഭവങ്ങളായി കടന്നു വന്നു..
മധുരമുള്ളവ കയ്പുള്ളവയായും...
കയ്പുള്ളവ കൂടുതല് കയ്പുള്ളവയായും..
മൂത്തവര് ചൊല്ലിയ മുതുനെല്ലിക്കയായ്
അവ മനസ്സില് കായ്ച്ചുനിന്നു..
തിരിച്ചു നടക്കാന് കഴിയാത്തതുകൊണ്ട്
മുന്നോട്ടുതന്നെ ആഞ്ഞുതള്ളി..
പിന്നെ വഴിയില് കളഞ്ഞ ഓര്മ്മകളെ
മാറോടു ചേര്ത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട്...
ചിത എരിഞ്ഞുതീര്ന്നു..
തിരക്കിന്റെ ചവിട്ടില് അവ പഴന്തുണികളായി..
പിന്നെ ചവ്റ്റുകൂനയില്
ചിതലരിച്ചു ചത്തു..
റീസൈക്കിള് പ്ളാന്റില് നിന്ന്
പുതിയ അനുഭവങ്ങളായി കടന്നു വന്നു..
മധുരമുള്ളവ കയ്പുള്ളവയായും...
കയ്പുള്ളവ കൂടുതല് കയ്പുള്ളവയായും..
മൂത്തവര് ചൊല്ലിയ മുതുനെല്ലിക്കയായ്
അവ മനസ്സില് കായ്ച്ചുനിന്നു..
തിരിച്ചു നടക്കാന് കഴിയാത്തതുകൊണ്ട്
മുന്നോട്ടുതന്നെ ആഞ്ഞുതള്ളി..
പിന്നെ വഴിയില് കളഞ്ഞ ഓര്മ്മകളെ
മാറോടു ചേര്ത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട്...
ചിത എരിഞ്ഞുതീര്ന്നു..
Thursday, January 21, 2010
നിന്നെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കവേ...
പട്ടുവിരിയിട്ട മെത്തമേല് നിന്നെയും
കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കവേ ഞാന്...
പ്റണയം തിളയ്ക്കുന്ന വാക്കുകള് കൊണ്ടു
സ്വപ്നഹര്മ്മ്യങ്ങള് പണിതുതീറ്ത്തു
നിന് സ്വപ്നഹര്മ്മ്യങ്ങള് പണിതുതീറ്ത്തു.
പൂവിന് സുഗന്ധവും പാലിണ്റ്റെ മധുരവും
പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങള് രസിച്ചു തീറ്ത്തു.
രാത്റിയുടെ യാമങ്ങള് തീരുന്നതറിയാതെ
നിന് മടിത്തട്ടില് ശയിച്ചിരുന്നു..
ഞാന് നിന് മടിത്തട്ടില് ശയിച്ചിരുന്നു.
നിന് കൂന്തല് ചേലയില് മറയ്ക്കുവാനാകാതെ
നാണം കവിളില് തുടിച്ചിരുന്നു..
എണ്റ്റെ കാമം കനല് പോലെ നിന്നധരങ്ങളില്,
ചുംബനത്തീമഴ തീറ്ത്തിരുന്നു..
ചുംബനത്തീമഴ തീറ്ത്തിരുന്നു..
പ്റണയവും കാമവും താണ്ടി ഞാനങ്ങനെ..
സ്നേഹത്തിനരികിലായെത്തി...
മനസ്സിണ്റ്റെ ചൂണ്ടക്കൊളുത്തിനെക്കൊത്തുന്ന
അദൃശ്യമാം അനുഭൂതിയായി..
രാത്റിതന് പുസ്തകമടഞ്ഞപ്പൊഴും..
കിളികള്തന് കൂജനം കേട്ടപ്പൊഴും..
സ്നേഹത്തിന് ചോോണ്ടക്കൊളുത്തിണ്റ്റെ പിടിയില്..
രണ്ടു ദേഹങ്ങള് പിടഞ്ഞു...
പിരിയുവാനാകാതെ,വേറ്പെടാനാകാതെ,
രണ്ടു സ്നേഹങ്ങള് കരഞ്ഞു!
കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കവേ ഞാന്...
പ്റണയം തിളയ്ക്കുന്ന വാക്കുകള് കൊണ്ടു
സ്വപ്നഹര്മ്മ്യങ്ങള് പണിതുതീറ്ത്തു
നിന് സ്വപ്നഹര്മ്മ്യങ്ങള് പണിതുതീറ്ത്തു.
പൂവിന് സുഗന്ധവും പാലിണ്റ്റെ മധുരവും
പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങള് രസിച്ചു തീറ്ത്തു.
രാത്റിയുടെ യാമങ്ങള് തീരുന്നതറിയാതെ
നിന് മടിത്തട്ടില് ശയിച്ചിരുന്നു..
ഞാന് നിന് മടിത്തട്ടില് ശയിച്ചിരുന്നു.
നിന് കൂന്തല് ചേലയില് മറയ്ക്കുവാനാകാതെ
നാണം കവിളില് തുടിച്ചിരുന്നു..
എണ്റ്റെ കാമം കനല് പോലെ നിന്നധരങ്ങളില്,
ചുംബനത്തീമഴ തീറ്ത്തിരുന്നു..
ചുംബനത്തീമഴ തീറ്ത്തിരുന്നു..
പ്റണയവും കാമവും താണ്ടി ഞാനങ്ങനെ..
സ്നേഹത്തിനരികിലായെത്തി...
മനസ്സിണ്റ്റെ ചൂണ്ടക്കൊളുത്തിനെക്കൊത്തുന്ന
അദൃശ്യമാം അനുഭൂതിയായി..
രാത്റിതന് പുസ്തകമടഞ്ഞപ്പൊഴും..
കിളികള്തന് കൂജനം കേട്ടപ്പൊഴും..
സ്നേഹത്തിന് ചോോണ്ടക്കൊളുത്തിണ്റ്റെ പിടിയില്..
രണ്ടു ദേഹങ്ങള് പിടഞ്ഞു...
പിരിയുവാനാകാതെ,വേറ്പെടാനാകാതെ,
രണ്ടു സ്നേഹങ്ങള് കരഞ്ഞു!
Friday, September 25, 2009
Wednesday, August 26, 2009
ഉഷ്ണക്കാറ്റ്
µ¿Ká ÕKçMÞZ ¥ùßÏ߈ÞÏßøáKá Èøµ ÕÞÄßÜÞæÃKí
ÉßæK µâVJ ÎáUáµZ æµÞIçMÞZ..
©×íÃAÞxí ÕàÖßÏ¿ß‚çMÞZ..
Äß{‚á ÎùßÏáK ®HÏßW ÕàÃçMÞZ..
çºÞø ÕÞVK߈ÞæÄÏÞµÞX Äá¿BßÏçMÞZ..
çÄÞKß, §Äá Èøµ¢ ÄæKæÏKí!!!
ÉßæKÏÞÃí ¾ÞX ÉdÄ¢ ÕÞÏßAÞX Äá¿BßÏÄí..
ÉßæKÏÞÃí ¾ÞX ¿ß Õß µÞÃÞÈÞø¢Íß‚Äí..
¥æKÈßAáùMÞÏß Èøµ¢ §Äá ÄæKæÏKí..
§ÈßæÏÞøá ÉáÈV¼í¼ÈßAÞÏáU ÉáùMÞ¿ÞÃí..
ÉdÄÕá¢, ¿ß ÕßÏᢠæÎÞèÌÜᢠ§ˆÞJ ²øá çÜÞµæÎCßÜᢠÄßøæE¿áAâ
¥æˆCßW ¦øᢠµáJßæAÞçˆIß Õø߈..
¥ÉÎÞÈÍÞø¢ æµÞIí ÄÞæÈ ÎøßAá¢!
ÉßæK µâVJ ÎáUáµZ æµÞIçMÞZ..
©×íÃAÞxí ÕàÖßÏ¿ß‚çMÞZ..
Äß{‚á ÎùßÏáK ®HÏßW ÕàÃçMÞZ..
çºÞø ÕÞVK߈ÞæÄÏÞµÞX Äá¿BßÏçMÞZ..
çÄÞKß, §Äá Èøµ¢ ÄæKæÏKí!!!
ÉßæKÏÞÃí ¾ÞX ÉdÄ¢ ÕÞÏßAÞX Äá¿BßÏÄí..
ÉßæKÏÞÃí ¾ÞX ¿ß Õß µÞÃÞÈÞø¢Íß‚Äí..
¥æKÈßAáùMÞÏß Èøµ¢ §Äá ÄæKæÏKí..
§ÈßæÏÞøá ÉáÈV¼í¼ÈßAÞÏáU ÉáùMÞ¿ÞÃí..
ÉdÄÕá¢, ¿ß ÕßÏᢠæÎÞèÌÜᢠ§ˆÞJ ²øá çÜÞµæÎCßÜᢠÄßøæE¿áAâ
¥æˆCßW ¦øᢠµáJßæAÞçˆIß Õø߈..
¥ÉÎÞÈÍÞø¢ æµÞIí ÄÞæÈ ÎøßAá¢!
Thursday, March 5, 2009
Tuesday, December 9, 2008
ഞാന് പെയ്തൊഴിയുന്നു..
ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ യുഗം പോലെ..
വേര്പാട്....ഓ!!..സഹിക്കാനാവുന്നില്ല..!!
ഒരു സര്ജിക്കല് നീഡില് പോലെ....
വിരഹം ആണ്ടിറങ്ങുന്നു...
അതിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഞാന്...
മരണത്തിന്റെ വേദനയറിയുന്നു...
അല്ല മരണമാണെളുപ്പമെന്നറിയുന്നു..
ഹൃദയത്തിലെ രക്തച്ചുഴികളില്..
ധമനികളില്..
നിന്റെ പൊയ്മുഖം വെച്ച ഹിമോഗ്ലോബിനുകള്..
ചുണ്ടിന്റെയോരത്തു വെച്ച സിഗററ്റു കുറ്റികളില് നിന്ന്
നീ പുകയായുയര്ന്നു പൊങ്ങി..
പിന്നെ..
കൈനഖങ്ങള് പാള കെട്ടി..
കോമരമായുറഞ്ഞു തുള്ളി..
കുരുതിക്കളങ്ങളില്...
നിന്റെ രൂപം മായ്ച്ചു
നിന്റെ അകല്ചയെന്നെ..തടവുകാരനാക്കുന്നു..
നിന്റെ ഗന്ധമെന്നെ ഉന്മാദിയാക്കുന്നു..
എന്റെ ഓര്മകളിലെ, നിന്റെ സ്പര്ശമെന്നെ ഈറന്മേഘമാക്കുന്നു...
ഞാന് പെയ്തൊഴിയുന്നു..
വേര്പാട്....ഓ!!..സഹിക്കാനാവുന്നില്ല..!!
ഒരു സര്ജിക്കല് നീഡില് പോലെ....
വിരഹം ആണ്ടിറങ്ങുന്നു...
അതിന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഞാന്...
മരണത്തിന്റെ വേദനയറിയുന്നു...
അല്ല മരണമാണെളുപ്പമെന്നറിയുന്നു..
ഹൃദയത്തിലെ രക്തച്ചുഴികളില്..
ധമനികളില്..
നിന്റെ പൊയ്മുഖം വെച്ച ഹിമോഗ്ലോബിനുകള്..
ചുണ്ടിന്റെയോരത്തു വെച്ച സിഗററ്റു കുറ്റികളില് നിന്ന്
നീ പുകയായുയര്ന്നു പൊങ്ങി..
പിന്നെ..
കൈനഖങ്ങള് പാള കെട്ടി..
കോമരമായുറഞ്ഞു തുള്ളി..
കുരുതിക്കളങ്ങളില്...
നിന്റെ രൂപം മായ്ച്ചു
നിന്റെ അകല്ചയെന്നെ..തടവുകാരനാക്കുന്നു..
നിന്റെ ഗന്ധമെന്നെ ഉന്മാദിയാക്കുന്നു..
എന്റെ ഓര്മകളിലെ, നിന്റെ സ്പര്ശമെന്നെ ഈറന്മേഘമാക്കുന്നു...
ഞാന് പെയ്തൊഴിയുന്നു..
Subscribe to:
Posts (Atom)